Ψωμάκια

Ο κολοκάς είναι ένα παραδοσιακό πιάτο με πλούσια ιστορία, έχοντας μια συγκεκριμένη μορφή δακτυλίου ή στρογγυλή, συχνά διακοσμημένη με διάφορα στολίδια ή πλεξούδες. Η λέξη "κολοκάς" προέρχεται από τα εβραϊκά, όπου ονομάζεται "χάλα". Στη Ρουμανία, οι παραδόσεις που σχετίζονται με τους κολοκάδες ποικίλλουν σημαντικά από περιοχή σε περιοχή, κάθε περιοχή έχει τα δικά της συγκεκριμένα έθιμα. Στον βορρά της Ολτενίας, το μέρος όπου μεγάλωσα, οι κολοκάδες προετοιμάζονται σε σημαντικές γιορτές, όπως το Πάσχα και τα Χριστούγεννα. Προσφέρονται ως ψωμί μνήμης, στη μνήμη των αποθανόντων, αλλά και για τους καλαντιστές που έρχονται να αναγγείλουν τη γέννηση του Κυρίου. Επιπλέον, οι κολοκάδες έχουν μια ιδιαίτερη σημασία στην παράδοση της νονάς, η οποία, την ημέρα του Αγίου Βασιλείου, επισκέπτεται το βαπτισμένο παιδί και του εύχεται τα καλύτερα.

Παλιά, όταν το αλεύρι δεν ήταν τόσο προσβάσιμο, οι κολοκάδες παρασκευάζονταν είτε στα φούρνους του χωριού είτε από μια ικανή νοικοκυρά. Η συνταγή του κολοκά είναι απλή, έχοντας μια υφή που συνδυάζει τα χαρακτηριστικά ενός ζυμωμένου ψωμιού με αυτά ενός γλυκού ψωμιού, με μια ελαφριά γλυκύτητα. Ξεκινάμε φέρνοντας όλα τα υλικά σε θερμοκρασία δωματίου μία ώρα πριν από την προετοιμασία. Κοσκινίζουμε το αλεύρι σε ένα μπολ, κρατώντας περίπου το ένα τέταρτο της ποσότητας στην άκρη, καθώς δεν ξέρουμε ακριβώς πόσο θα χρειαστούμε.

Η μαγιά θρυμματίζεται σε ένα μπολ και αναμιγνύεται με μια κουταλιά ζάχαρης μέχρι να γίνει υγρή. Στη συνέχεια, το γάλα ζεσταίνεται ελαφρά και χύνεται πάνω από τη δραστηριοποιημένη μαγιά, ανακατεύοντας καλά για να ομογενοποιηθεί η σύνθεση. Προστίθεται μια χούφτα αλεύρι, ανακατεύεται ξανά και καλύπτεται το μπολ, αφήνοντας τη ζύμη να ζυμωθεί σε ένα ζεστό μέρος μέχρι να διπλασιαστεί σε όγκο.

Στο αλεύρι του μπολ, κάνουμε μια λακκούβα στη μέση και ρίχνουμε τη ζύμη. Το αλάτι και μια κουταλιά ζάχαρης διαλύονται σε χλιαρό νερό, μετά ξεπλένουμε το μπολ στο οποίο ήταν η ζύμη για να ανακτήσουμε τη μαγιά. Προστίθεται το λάδι, κρατώντας μια μερίδα για το τελικό ζύμωμα, και αρχίζει το ανακάτεμα, συγκεντρώνοντας το αλεύρι από τις άκρες.

Όταν η ζύμη γίνει πιο πυκνή, αναποδογυρίζεται σε μια αλευρωμένη επιφάνεια εργασίας και ζυμώνεται, προσθέτοντας σταδιακά αλεύρι μέχρι να μην κολλάει στα χέρια. Στο τέλος, προστίθεται το κρατημένο λάδι και ζυμώνεται μέχρι να ενσωματωθεί καλά. Η ζύμη τοποθετείται ξανά στο μπολ, καλύπτεται και αφήνεται να φουσκώσει για περίπου 40-60 λεπτά, μέχρι να διπλασιαστεί σε όγκο.

Μετά την φουσκώση, η ζύμη χωρίζεται σε μερίδες, ανάλογα με το επιθυμητό μέγεθος των κολοκάδων. Κάθε μερίδα μπορεί να πλεχτεί σε διάφορα στυλ: σε δύο, τρία ή τέσσερα, ή να διαμορφωθεί σε δημιουργικά σχήματα, όπως ένα σαλιγκάρι ή με στολίδια σε σχήμα σταυρού. Οι κολοκάδες τοποθετούνται σε ένα ταψί στρωμένο με χαρτί ψησίματος, και για εκείνους σε σχήμα δακτυλίου, χρησιμοποιούνται ποτήρια για να διατηρηθεί η τρύπα στη μέση. Αφήνονται να φουσκώσουν για άλλα 15-20 λεπτά, μετά τα οποία αλείφονται με ένα μείγμα αυγού και γάλακτος και ψήνονται για 35 λεπτά στους 180 βαθμούς, μέχρι να γίνουν χρυσά και νόστιμα.

Για τους κολοκάδες που παρασκευάζονται κατά την διάρκεια των νηστειών, το γάλα και τα αυγά εξαιρούνται από τα υλικά. Αυτή η συνταγή κολοκά δεν προσφέρει μόνο μια νόστιμη γεύση, αλλά είναι και μια βαθιά σύνδεση με τις παραδόσεις και τα έθιμά μας, κρατώντας ζωντανή τη μνήμη των προηγούμενων γενεών. Ελπίζω να σας αρέσει η συνταγή και να την δοκιμάσετε με αγάπη!