Θυμάμαι ότι την πρώτη φορά που έφτιαξα αυτή τη σούπα ήταν μια τεμπέλικη Κυριακή, με το σπίτι σε αναστάτωση και έναν κουβά πατάτες που τις μετακινούσα από εδώ και από εκεί για καμιά εβδομάδα. Είχα και λίγο χοιρινό κρέας, όχι πολύ, τόσο όσο να πεις ότι έχεις βάλει κάτι για γεύση. Άρχισα γεμάτος αυτοπεποίθηση και στο μέσο της συνταγής διαπίστωσα ότι δεν μπορούσα να βρω τον πελτέ στα ντουλάπια. Τελικά τον βρήκα, κρυμμένο πίσω από ένα βάζο μαρμελάδας. Από τότε, αυτή η σούπα επαναλαμβάνεται περίπου μία φορά το μήνα, γιατί είναι από αυτές που μαζεύουν όλους γύρω από το τραπέζι, χωρίς τυπικότητες και ανησυχίες ότι δεν θα βγει «κατά γράμμα». Αντίθετα, αν δεν την κάνεις λίγο κατά το μάτι και τη γεύση, δεν θα βγει καθόλου το ίδιο καλή.
Σε μέγιστο μισάωρο και κάτι είναι έτοιμη, για 5-6 καλές μερίδες, αν δεν βάζεις κουτάλα μετά την κουτάλα. Δεν απαιτεί καμία ιδιαίτερη δεξιοτεχνία, να ξέρεις, μόνο προσοχή στον αφρό και στις πατάτες – αν τις αφήσεις πολύ, διαλύονται και βγαίνει χυλός, όχι σούπα.
Ομολογώ ότι αυτή η σούπα είναι στην κορυφή για μένα γιατί δεν είναι περίπλοκη και χορταίνει. Είναι καλή και όταν έχεις καλεσμένους και όταν σε πιάνει η Δευτέρα χωρίς όρεξη για μαγείρεμα. Όλοι ξέρουν τη γεύση, αλλά ο καθένας την κάνει διαφορετικά, σαν να λέμε ότι δεν είναι ποτέ η ίδια. Συνήθως, φτιάχνω διπλή μερίδα και τρώω και την επόμενη μέρα, γιατί φαίνεται ότι είναι πιο καλή ξαναζεσταμένη. Στο δικό μου το στυλ γίνεται κάπως έτσι:
1. Κόβω το χοιρινό κρέας σε μέτρια κομμάτια, να μην είναι ούτε πολύ μεγάλα, ούτε να χάνονται στη σούπα. Το πλένω καλά με κρύο νερό – συνήθως ποτίζω όλη την επιφάνεια, επειδή βιάζομαι. Μετά το ρίχνω κατευθείαν στην μεγάλη κατσαρόλα με περίπου 2 λίτρα νερό και μια καλή κουταλιά αλάτι. Το αφήνω να βράσει μέχρι να αρχίσει να κοχλάζει. Όταν αρχίσει να αφρίζει, χαμηλώνω τη φωτιά και μένω με την κουτάλα στο χέρι. Δεν μπορείς να το παραλείψεις, αν χάσεις αυτό το βήμα θα μείνεις με άσχημο αφρό στις άκρες και δεν θα θέλεις να βάλεις σούπα στο μπολ.
2. Εν τω μεταξύ, καθαρίζω τις πατάτες (6 μέτριες), τις πλένω και τις κόβω σε κύβους. Δεν τις κάνω πολύ μικρές, γιατί διαλύονται. Αν έχεις τύχη με κίτρινες πατάτες, βγαίνει καλύτερα από ότι με τις αμυλώδεις, αλλά μην το ψάχνεις πολύ.
3. Καθαρίζω και τα λαχανικά. Κάθε φορά πέφτω πάνω σε ένα ζαρωμένο καρότο που επιμένει να μην ξεφλουδίζεται εύκολα. Συνήθως, βάζω σε αυτή τη σούπα 2 κρεμμύδια, 2-3 καρότα (ανάλογα πόσο γλυκά τα θέλεις), και μια κόκκινη πιπεριά – δίνει ωραίο χρώμα, αλλιώς όλα είναι κάπως «γάλα». Τα κόβω σε μικρά κομμάτια ή κύβους, δεν τα ψιλοκόβω πολύ, γιατί δεν είναι σούπα εστιατορίου.
4. Όταν το κρέας αρχίσει να μαλακώνει, περίπου μετά από 25-30 λεπτά, βάζω τις πατάτες και τα λαχανικά. Δεν τα βάζω όλα μαζί, πρώτα τα καρότα και το κρεμμύδι, μετά σε 5 λεπτά τις πατάτες και την πιπεριά. Αυτό για να μην διαλυθούν.
5. Αφήνω να βράσει σε μέτρια φωτιά. Ελέγχω με το πιρούνι – όταν οι πατάτες μπαίνουν εύκολα και τα καρότα δεν είναι πια σκληρά, τότε ξέρω ότι είναι έτοιμα για τον πελτέ. Εδώ προσθέτω και μια κουτάλα καυτού ζωμού, την ρίχνω πάνω στον πελτέ (περίπου 50g), ανακατεύω καλά μέχρι να αραιώσει και μόνο μετά το ρίχνω στη σούπα, για να μην μείνουν κόκκινα κομμάτια στον πάτο της κατσαρόλας.
6. Ρίχνω το ξινό (350ml). Αν έχω τύχη και βρω χυμό από λάχανο, βάζω μια κούπα, και συνήθως είναι πολύ καλύτερο – δεν ξέρω γιατί, αλλά η σούπα έχει άλλη ζωή με χυμό από λάχανο, πιο ξινή, πιο... αλμυρή. Μετρώ κατά γεύση, μερικές φορές βάζω και λίγο και προσθέτω αν μου φαίνεται πολύ άγευστη. Μην ρίχνεις όλο το ξινό ταυτόχρονα, γιατί μπορεί να σου φανεί πολύ ξινό στο τέλος.
7. Αφήνω να βράσει για μερικά λεπτά, όχι περισσότερο από 5. Δοκιμάζω το αλάτι, προσθέτω αν χρειάζεται. Όταν σβήσω τη φωτιά, ρίχνω τον ψιλοκομμένο μαϊντανό. Μερικές φορές βάζω και φύλλα από θρούμπι αν έχω πρόχειρα, αλλά δεν έχω πάντα διάθεση να βγω να τον μαζέψω από τον κήπο.
8. Καλύπτω την κατσαρόλα με το καπάκι για περίπου 10 λεπτά, ώστε να ηρεμήσει η σούπα, να συμφιλιωθούν όλες οι γεύσεις.
Ως συμβουλή, μην αρχίσεις να βάζεις ξινή κρέμα απευθείας στην κατσαρόλα, γιατί δεν ταιριάζει σε αυτό το είδος σούπας. Δίπλα, ταιριάζει μια φέτα σπιτικό ψωμί (ή ακόμα και μια φρατζόλα από το φούρνο). Για όσους θέλουν «γεύση από το χωράφι», μπορείς να ρίξεις και μια καυτερή πιπεριά στο τραπέζι. Ένα ποτήρι ξηρού λευκού κρασιού ταιριάζει πολύ καλά, αν υπάρχει κάποιος πρόθυμος να ανοίξει μια φιάλη. Για ένα πλήρες μενού, μπορείς να προσθέσεις και μια σαλάτα λάχανου ή τουρσιά, ή αν είναι φθινόπωρο, μερικές ντομάτες με κρεμμύδι. Μπορείς επίσης να φτιάξεις παράλληλα ένα πουτίγκα ρυζιού ή σιμιγδαλιού με γάλα για επιδόρπιο, ώστε να μην αφήσεις τίποτα μισό.
Αν δεν έχεις ξινό, όπως μου έχει συμβεί και εμένα μερικές φορές, ο χυμός από λάχανο είναι χρυσός. Κάποιοι βάζουν ακόμα και χυμό από δαμάσκηνα, αλλά δεν είναι το ίδιο. Μπορείς να δοκιμάσεις και με μοσχάρι ή ακόμα και καπνιστό κρέας, βγαίνει πιο βαρύ στο στομάχι, αλλά με εντελώς διαφορετική γεύση. Για όσους νηστεύουν ή δεν θέλουν κρέας, γίνεται και χωρίς – βάζεις περισσότερα λαχανικά και προσθέτεις στο τέλος μια χούφτα ζυμαρικά ή ακόμα και ρύζι, αλλά δεν είναι το ίδιο.
Αυτή η σούπα ταιριάζει καλύτερα με χειμώνα στα παράθυρα, αλλά εγώ την φτιάχνω οποτεδήποτε, με οποιαδήποτε ευκαιρία. Είναι τέλεια για μεσημεριανό, μετά από καμιά δυο ώρες τρεξίματος, ή για δείπνο, με όλο το σπίτι μαζεμένο γύρω από την κατσαρόλα. Δεν έχει σημασία αν φτιάξεις και κάτι άλλο δίπλα. Καμιά φορά την τρώω κρύα, κατευθείαν από το ψυγείο, γιατί είναι ακόμα καλύτερη έτσι, αλλά κανείς δεν το παραδέχεται.
Συχνές ερωτήσεις από γνωστούς ή καλεσμένους:
– Ποιο χοιρινό κρέας ταιριάζει καλύτερα; Ειλικρινά, χρησιμοποιώ ό,τι έχω στο ψυγείο – μπριζόλα, μπούτι, ακόμα και μερικά παϊδάκια με κρέας πάνω τους. Να μην έχει πολύ λίπος, γιατί βγαίνει δύσκολο να το φας και λιπαρό. Αν έχεις κομμάτια με λίγο ζελέ (πέτσα), η σούπα βγαίνει πιο νόστιμη, πιο «δεμένη».
– Μπορώ να βάλω άλλο είδος κρέατος; Ναι, γίνεται και με μοσχάρι, αλλά πρέπει να το αφήσεις περισσότερο να βράσει, περίπου διπλάσιο χρόνο από το χοιρινό. Γίνεται και με κοτόπουλο, αλλά δεν έχει την ίδια γεύση, και μην βάζεις πλάτη κοτόπουλου, αλλά πιο «σφιχτά» κομμάτια.
– Τι κάνω αν έχω βάλει πολύ ξινό ή χυμό από λάχανο; Δεν είναι καταστροφή, συμπληρώνεις με ζεστό νερό και προσθέτεις λίγο αλάτι. Δοκίμασε σε κάθε προσθήκη, για να μην καταλήξεις σε σούπα νερού.
– Οι πατάτες μου διαλύονται. Γιατί; Ή τις αφήνεις πολύ, ή έχεις πέσει σε αμυλώδεις πατάτες, που κατά το βράσιμο διαλύονται. Δεν είναι το τέλος του κόσμου, αλλά στο σερβίρισμα είναι πιο ωραίο όταν μένουν ολόκληρα κομμάτια.
– Πόσο κρατάει στο ψυγείο; Εγώ κρατάω αυτή τη σούπα στο ψυγείο 3-4 ημέρες, χωρίς προβλήματα. Μετά τη δεύτερη μέρα, φαίνεται ότι είναι ακόμα καλύτερη. Αν τη ζεστάνεις, μην την αφήσεις να βράσει πολύ, γιατί οι πατάτες θα γίνουν πολτός. Μπορείς να την βάλεις και στην κατάψυξη, αλλά ειλικρινά, δεν έχω υπομονή να την κρατώ τόσο.
Στο θέμα των θρεπτικών αξιών, δεν είναι η πιο «διαιτητική» σούπα, αλλά ούτε σε στέλνει κατευθείαν στο γυμναστήριο. Αν χρησιμοποιήσεις άπαχο κρέας και δεν βάλεις επιπλέον λάδι, έχεις περίπου 220-250 θερμίδες ανά μερίδα, μαζί με τις πατάτες και τα λαχανικά. Το κρέας προσφέρει πρωτεΐνες (περίπου 17-20g ανά 100g μαγειρεμένου κρέατος), οι πατάτες προσθέτουν υδατάνθρακες (περίπου 30-35g ανά 100g), ενώ τα υπόλοιπα λαχανικά, ίνες και βιταμίνες. Ο ξινός ή ο χυμός από λάχανο μειώνει την επιθυμία για αλάτι, καθώς είναι ήδη αλμυρός-ξινός. Στην ουσία, είναι ένα χορταστικό γεύμα χωρίς να είναι βαρύ, αν δεν υπερβάλλεις με το ψωμί δίπλα.
Για να διατηρηθεί, καλύτερα να την βάλεις σε κλειστά δοχεία, στο ψυγείο. Ζεσταίνεις μόνο ό,τι θα φας, στη φωτιά, όχι στο μικροκύματα, αν μπορείς – ζεσταίνεται πιο ομοιόμορφα και οι πατάτες δεν σπάνε τόσο. Αν θέλεις να την κρατήσεις περισσότερο από 3 ημέρες, βάλτην στην κατάψυξη, αλλά χωρίς πράσινα, γιατί γίνεται πικρή. Για απόψυξη, άφησέ την στο ψυγείο όλη τη νύχτα και ζέσταίνε αργά.
Συστατικά και γιατί τα χρησιμοποιώ:
– χοιρινό κρέας (περίπου 300g): για γεύση, για «ουσία» στη σούπα; αν είναι πολύ λίγο, βγαίνει σούπα νηστείας
– 6 μέτριες πατάτες: βάση, κάνουν τη σούπα χορταστική; τις προτιμώ κίτρινες, όχι αμυλώδεις
– 2 κρεμμύδια: για γλυκύτητα και άρωμα
– 2-3 καρότα: δίνουν λίγο χρώμα και γλυκύτητα
– 1 κόκκινη πιπεριά: χρώμα, φρέσκο άρωμα
– αλάτι: αναδεικνύει τις γεύσεις, χωρίς δεν γίνεται
– 50g πελτέ: για χρώμα και μια ελαφριά ξινή γεύση, δένει τα πάντα
– 350ml ξινό ή 1 κούπα χυμό από λάχανο: για ξινίλα, δίνει χαρακτήρα στη σούπα
– φρέσκος μαϊντανός: στο τέλος, για φρεσκάδα και καθαρή γεύση
Σε μέγιστο μισάωρο και κάτι είναι έτοιμη, για 5-6 καλές μερίδες, αν δεν βάζεις κουτάλα μετά την κουτάλα. Δεν απαιτεί καμία ιδιαίτερη δεξιοτεχνία, να ξέρεις, μόνο προσοχή στον αφρό και στις πατάτες – αν τις αφήσεις πολύ, διαλύονται και βγαίνει χυλός, όχι σούπα.
Ομολογώ ότι αυτή η σούπα είναι στην κορυφή για μένα γιατί δεν είναι περίπλοκη και χορταίνει. Είναι καλή και όταν έχεις καλεσμένους και όταν σε πιάνει η Δευτέρα χωρίς όρεξη για μαγείρεμα. Όλοι ξέρουν τη γεύση, αλλά ο καθένας την κάνει διαφορετικά, σαν να λέμε ότι δεν είναι ποτέ η ίδια. Συνήθως, φτιάχνω διπλή μερίδα και τρώω και την επόμενη μέρα, γιατί φαίνεται ότι είναι πιο καλή ξαναζεσταμένη. Στο δικό μου το στυλ γίνεται κάπως έτσι:
1. Κόβω το χοιρινό κρέας σε μέτρια κομμάτια, να μην είναι ούτε πολύ μεγάλα, ούτε να χάνονται στη σούπα. Το πλένω καλά με κρύο νερό – συνήθως ποτίζω όλη την επιφάνεια, επειδή βιάζομαι. Μετά το ρίχνω κατευθείαν στην μεγάλη κατσαρόλα με περίπου 2 λίτρα νερό και μια καλή κουταλιά αλάτι. Το αφήνω να βράσει μέχρι να αρχίσει να κοχλάζει. Όταν αρχίσει να αφρίζει, χαμηλώνω τη φωτιά και μένω με την κουτάλα στο χέρι. Δεν μπορείς να το παραλείψεις, αν χάσεις αυτό το βήμα θα μείνεις με άσχημο αφρό στις άκρες και δεν θα θέλεις να βάλεις σούπα στο μπολ.
2. Εν τω μεταξύ, καθαρίζω τις πατάτες (6 μέτριες), τις πλένω και τις κόβω σε κύβους. Δεν τις κάνω πολύ μικρές, γιατί διαλύονται. Αν έχεις τύχη με κίτρινες πατάτες, βγαίνει καλύτερα από ότι με τις αμυλώδεις, αλλά μην το ψάχνεις πολύ.
3. Καθαρίζω και τα λαχανικά. Κάθε φορά πέφτω πάνω σε ένα ζαρωμένο καρότο που επιμένει να μην ξεφλουδίζεται εύκολα. Συνήθως, βάζω σε αυτή τη σούπα 2 κρεμμύδια, 2-3 καρότα (ανάλογα πόσο γλυκά τα θέλεις), και μια κόκκινη πιπεριά – δίνει ωραίο χρώμα, αλλιώς όλα είναι κάπως «γάλα». Τα κόβω σε μικρά κομμάτια ή κύβους, δεν τα ψιλοκόβω πολύ, γιατί δεν είναι σούπα εστιατορίου.
4. Όταν το κρέας αρχίσει να μαλακώνει, περίπου μετά από 25-30 λεπτά, βάζω τις πατάτες και τα λαχανικά. Δεν τα βάζω όλα μαζί, πρώτα τα καρότα και το κρεμμύδι, μετά σε 5 λεπτά τις πατάτες και την πιπεριά. Αυτό για να μην διαλυθούν.
5. Αφήνω να βράσει σε μέτρια φωτιά. Ελέγχω με το πιρούνι – όταν οι πατάτες μπαίνουν εύκολα και τα καρότα δεν είναι πια σκληρά, τότε ξέρω ότι είναι έτοιμα για τον πελτέ. Εδώ προσθέτω και μια κουτάλα καυτού ζωμού, την ρίχνω πάνω στον πελτέ (περίπου 50g), ανακατεύω καλά μέχρι να αραιώσει και μόνο μετά το ρίχνω στη σούπα, για να μην μείνουν κόκκινα κομμάτια στον πάτο της κατσαρόλας.
6. Ρίχνω το ξινό (350ml). Αν έχω τύχη και βρω χυμό από λάχανο, βάζω μια κούπα, και συνήθως είναι πολύ καλύτερο – δεν ξέρω γιατί, αλλά η σούπα έχει άλλη ζωή με χυμό από λάχανο, πιο ξινή, πιο... αλμυρή. Μετρώ κατά γεύση, μερικές φορές βάζω και λίγο και προσθέτω αν μου φαίνεται πολύ άγευστη. Μην ρίχνεις όλο το ξινό ταυτόχρονα, γιατί μπορεί να σου φανεί πολύ ξινό στο τέλος.
7. Αφήνω να βράσει για μερικά λεπτά, όχι περισσότερο από 5. Δοκιμάζω το αλάτι, προσθέτω αν χρειάζεται. Όταν σβήσω τη φωτιά, ρίχνω τον ψιλοκομμένο μαϊντανό. Μερικές φορές βάζω και φύλλα από θρούμπι αν έχω πρόχειρα, αλλά δεν έχω πάντα διάθεση να βγω να τον μαζέψω από τον κήπο.
8. Καλύπτω την κατσαρόλα με το καπάκι για περίπου 10 λεπτά, ώστε να ηρεμήσει η σούπα, να συμφιλιωθούν όλες οι γεύσεις.
Ως συμβουλή, μην αρχίσεις να βάζεις ξινή κρέμα απευθείας στην κατσαρόλα, γιατί δεν ταιριάζει σε αυτό το είδος σούπας. Δίπλα, ταιριάζει μια φέτα σπιτικό ψωμί (ή ακόμα και μια φρατζόλα από το φούρνο). Για όσους θέλουν «γεύση από το χωράφι», μπορείς να ρίξεις και μια καυτερή πιπεριά στο τραπέζι. Ένα ποτήρι ξηρού λευκού κρασιού ταιριάζει πολύ καλά, αν υπάρχει κάποιος πρόθυμος να ανοίξει μια φιάλη. Για ένα πλήρες μενού, μπορείς να προσθέσεις και μια σαλάτα λάχανου ή τουρσιά, ή αν είναι φθινόπωρο, μερικές ντομάτες με κρεμμύδι. Μπορείς επίσης να φτιάξεις παράλληλα ένα πουτίγκα ρυζιού ή σιμιγδαλιού με γάλα για επιδόρπιο, ώστε να μην αφήσεις τίποτα μισό.
Αν δεν έχεις ξινό, όπως μου έχει συμβεί και εμένα μερικές φορές, ο χυμός από λάχανο είναι χρυσός. Κάποιοι βάζουν ακόμα και χυμό από δαμάσκηνα, αλλά δεν είναι το ίδιο. Μπορείς να δοκιμάσεις και με μοσχάρι ή ακόμα και καπνιστό κρέας, βγαίνει πιο βαρύ στο στομάχι, αλλά με εντελώς διαφορετική γεύση. Για όσους νηστεύουν ή δεν θέλουν κρέας, γίνεται και χωρίς – βάζεις περισσότερα λαχανικά και προσθέτεις στο τέλος μια χούφτα ζυμαρικά ή ακόμα και ρύζι, αλλά δεν είναι το ίδιο.
Αυτή η σούπα ταιριάζει καλύτερα με χειμώνα στα παράθυρα, αλλά εγώ την φτιάχνω οποτεδήποτε, με οποιαδήποτε ευκαιρία. Είναι τέλεια για μεσημεριανό, μετά από καμιά δυο ώρες τρεξίματος, ή για δείπνο, με όλο το σπίτι μαζεμένο γύρω από την κατσαρόλα. Δεν έχει σημασία αν φτιάξεις και κάτι άλλο δίπλα. Καμιά φορά την τρώω κρύα, κατευθείαν από το ψυγείο, γιατί είναι ακόμα καλύτερη έτσι, αλλά κανείς δεν το παραδέχεται.
Συχνές ερωτήσεις από γνωστούς ή καλεσμένους:
– Ποιο χοιρινό κρέας ταιριάζει καλύτερα; Ειλικρινά, χρησιμοποιώ ό,τι έχω στο ψυγείο – μπριζόλα, μπούτι, ακόμα και μερικά παϊδάκια με κρέας πάνω τους. Να μην έχει πολύ λίπος, γιατί βγαίνει δύσκολο να το φας και λιπαρό. Αν έχεις κομμάτια με λίγο ζελέ (πέτσα), η σούπα βγαίνει πιο νόστιμη, πιο «δεμένη».
– Μπορώ να βάλω άλλο είδος κρέατος; Ναι, γίνεται και με μοσχάρι, αλλά πρέπει να το αφήσεις περισσότερο να βράσει, περίπου διπλάσιο χρόνο από το χοιρινό. Γίνεται και με κοτόπουλο, αλλά δεν έχει την ίδια γεύση, και μην βάζεις πλάτη κοτόπουλου, αλλά πιο «σφιχτά» κομμάτια.
– Τι κάνω αν έχω βάλει πολύ ξινό ή χυμό από λάχανο; Δεν είναι καταστροφή, συμπληρώνεις με ζεστό νερό και προσθέτεις λίγο αλάτι. Δοκίμασε σε κάθε προσθήκη, για να μην καταλήξεις σε σούπα νερού.
– Οι πατάτες μου διαλύονται. Γιατί; Ή τις αφήνεις πολύ, ή έχεις πέσει σε αμυλώδεις πατάτες, που κατά το βράσιμο διαλύονται. Δεν είναι το τέλος του κόσμου, αλλά στο σερβίρισμα είναι πιο ωραίο όταν μένουν ολόκληρα κομμάτια.
– Πόσο κρατάει στο ψυγείο; Εγώ κρατάω αυτή τη σούπα στο ψυγείο 3-4 ημέρες, χωρίς προβλήματα. Μετά τη δεύτερη μέρα, φαίνεται ότι είναι ακόμα καλύτερη. Αν τη ζεστάνεις, μην την αφήσεις να βράσει πολύ, γιατί οι πατάτες θα γίνουν πολτός. Μπορείς να την βάλεις και στην κατάψυξη, αλλά ειλικρινά, δεν έχω υπομονή να την κρατώ τόσο.
Στο θέμα των θρεπτικών αξιών, δεν είναι η πιο «διαιτητική» σούπα, αλλά ούτε σε στέλνει κατευθείαν στο γυμναστήριο. Αν χρησιμοποιήσεις άπαχο κρέας και δεν βάλεις επιπλέον λάδι, έχεις περίπου 220-250 θερμίδες ανά μερίδα, μαζί με τις πατάτες και τα λαχανικά. Το κρέας προσφέρει πρωτεΐνες (περίπου 17-20g ανά 100g μαγειρεμένου κρέατος), οι πατάτες προσθέτουν υδατάνθρακες (περίπου 30-35g ανά 100g), ενώ τα υπόλοιπα λαχανικά, ίνες και βιταμίνες. Ο ξινός ή ο χυμός από λάχανο μειώνει την επιθυμία για αλάτι, καθώς είναι ήδη αλμυρός-ξινός. Στην ουσία, είναι ένα χορταστικό γεύμα χωρίς να είναι βαρύ, αν δεν υπερβάλλεις με το ψωμί δίπλα.
Για να διατηρηθεί, καλύτερα να την βάλεις σε κλειστά δοχεία, στο ψυγείο. Ζεσταίνεις μόνο ό,τι θα φας, στη φωτιά, όχι στο μικροκύματα, αν μπορείς – ζεσταίνεται πιο ομοιόμορφα και οι πατάτες δεν σπάνε τόσο. Αν θέλεις να την κρατήσεις περισσότερο από 3 ημέρες, βάλτην στην κατάψυξη, αλλά χωρίς πράσινα, γιατί γίνεται πικρή. Για απόψυξη, άφησέ την στο ψυγείο όλη τη νύχτα και ζέσταίνε αργά.
Συστατικά και γιατί τα χρησιμοποιώ:
– χοιρινό κρέας (περίπου 300g): για γεύση, για «ουσία» στη σούπα; αν είναι πολύ λίγο, βγαίνει σούπα νηστείας
– 6 μέτριες πατάτες: βάση, κάνουν τη σούπα χορταστική; τις προτιμώ κίτρινες, όχι αμυλώδεις
– 2 κρεμμύδια: για γλυκύτητα και άρωμα
– 2-3 καρότα: δίνουν λίγο χρώμα και γλυκύτητα
– 1 κόκκινη πιπεριά: χρώμα, φρέσκο άρωμα
– αλάτι: αναδεικνύει τις γεύσεις, χωρίς δεν γίνεται
– 50g πελτέ: για χρώμα και μια ελαφριά ξινή γεύση, δένει τα πάντα
– 350ml ξινό ή 1 κούπα χυμό από λάχανο: για ξινίλα, δίνει χαρακτήρα στη σούπα
– φρέσκος μαϊντανός: στο τέλος, για φρεσκάδα και καθαρή γεύση
Συστατικά
300 g χοιρινού κρέατος, 6 πατάτες, 2 κρεμμύδια, 2-3 καρότα, 1 κόκκινη πιπεριά, αλάτι, 50 g ζωμού, 350 ml μπορς, μαϊντανός