Τερίνα Παντζαριού με Τυρί Κατσικίσιο

Αυτή είναι η περίοδος που ο χειμώνας δίνει το χέρι του στην άνοιξη. Ετοιμάζονται τα τελευταία υπολείμματα της χειμερινής κουζίνας και περνάμε στα χόρτα. Αδειάζουν τα ψυγεία και γίνεται χώρος για τους νέους βλαστούς της άνοιξης. Είπα "uuuuuuuuuuuuu τελευταία κλήση για την παντζάρι" - οπότε αγόρασα, νομίζω, τα τελευταία παντζάρια και ρίζες χρένου από το σιλό. Έχω φτιάξει πολλά πιάτα από αυτά: πολύ αλμυρό σορμπέ της Κρίστα - το καλοκαίρι θα είναι η δροσιστική απόλαυση που θα συνοδεύσει ψητά και μπάρμπεκιου (θα είναι μεγάλη έκπληξη, το εγγυώμαι. Νομίζω ότι θα εντυπωσιάσω τους καμένους από τον ήλιο και καπνιστούς - ποτέ δεν έχω εμφανιστεί με κάτι τέτοιο σε πικνίκ, οπότε ευχαριστώ, Κρίστα); γρανίτα παντζαριού, μήλα, ξινές κερασιές και μέλι, η παραδοσιακή σαλάτα παντζαριού με χρένο και... Τερίν παντζαριού με τυρί κατσίκας.

Άρχισα ψήνοντας ένα μεσαίο παντζάρι. Αυτό διαρκεί, οπότε, εν τω μεταξύ, ανακάτεψα το τυρί κατσίκας με ξινή κρέμα και θρυμματισμένους σπόρους κύμινου σε γουδί. Στο τέλος, πρόσθεσα μερικά κοτσάνια φρέσκου κρεμμυδιού (καλύτερα chives - αν έχετε...), και λίγη τριμμένη φλούδα λεμονιού για μια επιπλέον αίσθηση φρεσκάδας. Μετά από δύο ώρες, το παντζάρι ήταν έτοιμο. Το έβγαλα από το φούρνο, το άφησα λίγο να κρυώσει και το καθάρισα. Στη συνέχεια, με τη βοήθεια της ήδη διάσημης μαντολίνης μου, έκοψα το παντζάρι σε λεπτές ροδέλες και προχώρησα στην κατασκευή της τερίν.

Σε μια στρογγυλή φόρμα (αυτοσχέδια από μένα για να ταιριάζει στις φέτες παντζαριού - σίγουρα έχετε φόρμες όλων των τύπων και μεγεθών), έστρωσα με μεμβράνη. Έκανα τη βάση από δύο φέτες παντζαριού με τη μεγαλύτερη διάμετρο, ντύθηκα τους τοίχους της φόρμας με τις μικρότερες φέτες παντζαριού, στη συνέχεια πρόσθεσα μια γενναιόδωρη στρώση τυριού, ακολουθούμενη από μια στρώση τριμμένου χρένου και, τέλος, άλλες δύο μεγάλες φέτες παντζαριού για να κλείσω την τερίν. Τύλιξα τα πάντα με μεμβράνη και το άφησα στο ψυγείο μέχρι την επόμενη μέρα, για να σφίξει καλά.

Την επόμενη μέρα, ξετύλιξα την τερίν και άρχισα να την διακοσμώ. Διατήρησα δύο κουταλιές της σούπας κρέμα τυριού χωρίς κρεμμύδι, κύμινο και φλούδα λεμονιού, την οποία ανακάτεψα με τον χυμό που άφησε το παντζάρι ενώ το έκοβα. Έτσι, έφτιαξα μια ροζ κρέμα, η οποία, αν και δεν με ενθουσιάζει πολύ ως χρώμα, προσφέρει μια ευχάριστη αντίθεση. Μπορούσα να ανακατέψω μερικά φύλλα σπανάκι στο τυρί για μια πινελιά πράσινου, αλλά αφέθηκα στην τεμπελιά. Είναι μια όμορφη και νόστιμη τερίν, όχι λιγότερο παραπλανητική. Μοιάζει με μια τούρτα σοκολάτας... αλλά, μην σας έρθουν ιδέες! Αυτή η τερίν παντζαριού με τυρί κατσίκας είναι όχι μόνο μια γιορτή για τα μάτια, αλλά και μια έκρηξη γεύσεων που θα ενθουσιάσει κάθε ανοιξιάτικο τραπέζι. Σερβιρισμένη ως ορεκτικό ή ως σνακ μεταξύ γευμάτων, σίγουρα θα φέρει ένα χαμόγελο στα πρόσωπα των καλεσμένων.