Θυμάμαι ακόμα την πρώτη φορά που έβαλα τριμμένο τζίντζερ στη συνταγή για μάφινς σοκολάτας. Μου φάνηκε περίεργο, αλλά με τράβηξε να δοκιμάσω. Έκανα μια ανοησία στην αρχή, δεν είχα καν υπομονή να το τρίψω καλά, έβαλα κομμάτια λίγο μεγάλα και ναι, δεν άρεσαν πολύ στα παιδιά. Από τότε, κάθε φορά που φτιάχνω αυτή την παραλλαγή, τρίβω το τζίντζερ στον λεπτό τρίφτη, ακόμα κι αν με τσιμπάνε λίγο τα δάχτυλα. Αν δεν κολλήσει η σοκολάτα στη κουτάλα ή αν δεν τρέχουν τα αυγά στο πάγκο, δεν μοιάζει με την ίδια εμπειρία. Πάντα βρίσκω κάτι να λερώσω. Μια φορά έπεσε το μπολ με το μείγμα στο πλακάκι. Μια άλλη φορά ξέχασα να βάλω μπέικιν πάουντερ και όλα βγήκαν επίπεδα, σαν χαλί. Αλλά όταν βγαίνουν καλά, δεν έχω τίποτα να τους προσάψω, νομίζω ότι είναι τα πιο αφράτα μάφινς που έχω φτιάξει στην κουζίνα μου.
Έχω χρονομετρήσει μερικές φορές: μαζί με το τρίψιμο, το πλύσιμο, το βάζω σε φόρμες και το ψήσιμο, διαρκεί περίπου 1 ώρα όλη η διασκέδαση, οπότε αν θέλεις να κάνεις κάτι γρήγορα, πρέπει να ξεκινήσεις κατευθείαν, χωρίς τυπικότητες. Βγαίνουν περίπου 12 μεγάλα μάφινς ή 16 μικρότερα, ανάλογα με το πόσο σου αρέσει να τα γεμίζεις. Στο επίπεδο δυσκολίας, δεν είναι κάτι περίπλοκο, αλλά αν θέλεις να μην χαλάσεις την υφή, πρέπει να προσέξεις σε μερικά στάδια, ειδικά στο ανακάτεμα και στο ψήσιμο.
Με πιάνει συχνά η επιθυμία για αυτή την παραλλαγή γιατί είναι το είδος του επιδόρπιου που ταιριάζει οποιαδήποτε στιγμή. Δεν είναι ούτε πολύ γλυκό, ούτε βαρετό, δεν σε βαραίνει μετά το γεύμα, και αν έχεις καλεσμένους, σχεδόν όλοι ρωτούν για τη γεύση εκείνη που είναι λίγο πικάντικη και δεν καταλαβαίνουν από πού προέρχεται. Το τζίντζερ δεν κυριαρχεί, απλά προσθέτει μια δόση φρεσκάδας, και ακόμα και αυτοί που λένε ότι δεν τους αρέσει το τζίντζερ, δεν το νιώθουν. Έχω φτιάξει αυτό το μείγμα και σε μορφή κέικ ή παντεσπάνι, και όποιος το δοκίμασε μου ζήτησε τη συνταγή.
1. Ξεκινάω πάντα με την προετοιμασία των υλικών για να μην με πιάσει κανένα σπασμένο αυγό όταν έχω τα χέρια μου γεμάτα σοκολάτα. Λοιπόν, κόβω τη σοκολάτα σε κομμάτια (χρησιμοποιώ μαύρη σοκολάτα, πικρή, αλλά αν δεν έχω, πάει και με ό,τι έχω στο σπίτι). Λιώνω τη σοκολάτα μαζί με το βούτυρο, απευθείας σε ένα μεταλλικό μπολ πάνω σε ατμό. Έχω δοκιμάσει και στον φούρνο μικροκυμάτων, γίνεται, αλλά πρέπει να την παρακολουθείς, αλλιώς καίγεται χωρίς να το καταλάβεις.
2. Όσο κρυώνει η λιωμένη σοκολάτα, ασχολούμαι με το τζίντζερ – το καθαρίζω και το τρίβω στον λεπτό τρίφτη. 100 γραμμάρια τζίντζερ φαίνονται πολλά, αλλά δεν είναι, γιατί όταν το τρίβεις, ένα μέρος του όγκου χάνεται. Το χυμό που μαζεύεται εκεί τον βάζω και αυτόν στο μείγμα, προσθέτει γεύση. Αν θέλεις να μην μυρίζουν πολύ τα χέρια σου, τρίψε τα με λίγο λάδι μετά.
3. Αν έχω διάθεση για έντονες γεύσεις, προσθέτω ξύσμα πορτοκαλιού και λεμονιού, καλά πλυμένα, για να μην έχεις φυτοφάρμακα. Η ρούμι και η κονιάκ είναι προαιρετικές – αν έχω στο ντουλάπι, βάζω, αν όχι, δεν αγχώνομαι.
4. Χτυπάω τους κρόκους με τη ζάχαρη (κρατώ λίγο από τη συνολική ζάχαρη για τα ασπράδια) και με το ξύσμα των εσπεριδοειδών. Να ανοίξει το χρώμα, δεν χρειάζεται να το κάνεις μια ώρα, μόνο μέχρι να μην νιώθεις μεγάλες κρυσταλλικές.
5. Χτυπάω ξεχωριστά τα ασπράδια σε μαρέγκα με μια κουταλιά χυμό λεμονιού – αυτό κάνει τη μαρέγκα πιο σταθερή. Στο τέλος προσθέτω τη ζάχαρη που έχει απομείνει, σταδιακά, για να διαλυθεί πλήρως και να έχεις μια σφιχτή μαρέγκα.
6. Ανακατεύω το αλεύρι με το μπέικιν πάουντερ και μια πρέζα αλάτι. Πολύ σημαντικό – κοσκινίζω το αλεύρι, δεν το έκανα πάντα αυτό, αλλά παρατήρησα ότι το γλυκό βγαίνει πιο αφράτο έτσι. Αν ξεχάσεις αυτό το βήμα, μην κλαις, βγαίνει και έτσι, αλλά πιο "συμπαγές".
7. Όταν η σοκολάτα δεν είναι καυτή, ρίχνω το ρούμι και την κονιάκ (αν έχω) πάνω της, μετά το λάδι. Το λάδι δίνει τρυφερότητα, το βούτυρο είναι για γεύση.
8. Στα ασπράδια βάζω τη λιωμένη σοκολάτα, μετά το τζίντζερ (μαζί με το χυμό του), τους κρόκους, τα καρύδια (αν θέλω να βάλω, μερικές φορές το ξεχνάω), μετά το κοσκινισμένο αλεύρι. Ανακατεύω απαλά με μια σπάτουλα, όχι με το μίξερ, για να μην χαλάσω τον αέρα. Αν βάλω το μίξερ πολύ δυνατά εδώ, βγαίνει επίπεδο και ελαστικό, όχι αφράτο.
9. Ετοιμάζω τις φόρμες για μάφινς ή χρησιμοποιώ φόρμες σιλικόνης – αυτές είναι οι καλύτερες, τίποτα δεν κολλάει, και πλένονται εύκολα. Βάζω περίπου τρία τέταρτα μείγμα σε κάθε φόρμα, αλλιώς φουσκώνουν και χύνονται.
10. Προθερμαίνω τον φούρνο από νωρίς στους 180°C, γιατί δεν έχω υπομονή να περιμένω όταν είναι όλα έτοιμα να μπουν. Βάζω τα μάφινς στη μεσαία ράφι, για περίπου 30-35 λεπτά. Δεν ανοίγω την πόρτα του φούρνου στα πρώτα 20 λεπτά, αλλιώς θα ξεφουσκώσουν. Δοκιμάζω με μια οδοντογλυφίδα: αν βγει καθαρή, σβήνω τον φούρνο.
11. Τα βγάζω από τις φόρμες μόνο αφού κρυώσουν εντελώς, αλλιώς σπάνε ή χάνουν το σχήμα τους. Στη σιλικόνη δεν έχει τύχει να κολλήσει κανένα.
Συμβουλές και υποκαταστάσεις: αν δεν σου αρέσει η γεύση του τζίντζερ πολύ έντονα, μπορείς να μειώσεις την ποσότητα στο μισό ή να το αντικαταστήσεις με κανέλα (δεν είναι το ίδιο, αλλά είναι ενδιαφέρον). Αν έχεις ζαχαρωμένο τζίντζερ, πρόσθεσε και μερικά ψιλοκομμένα κομμάτια, δίνει ωραία υφή όταν δαγκώνεις. Τα καρύδια είναι προαιρετικά, αλλά αν έχεις αλλεργίες ή δεν σου αρέσουν, μπορείς να τα παραλείψεις. Το λάδι μπορεί να είναι ηλιέλαιο ή κραμβέλαιο, δεν είναι υποχρεωτικό να είναι ελαιόλαδο, γιατί βγαίνει πολύ αρωματικό. Αν θέλεις να τα κάνεις νηστίσιμα, δεν έχω δοκιμάσει με αυγά λινάρι, αλλά πιστεύω ότι θα λειτουργήσει.
Εγώ, προσωπικά, έχω προσπαθήσει να τα συνδυάσω με μαύρο τσάι με γάλα ή ακόμα και με μαύρο καφέ, και είναι τέλεια. Αν σκέφτεσαι αλκοολούχα ποτά, ένα ποτήρι ξηρού κόκκινου κρασιού ταιριάζει καλά, ακόμα και ένα απλό κονιάκ.
Μερικές φορές φτιάχνω ένα απλό μενού, με σούπα κρέμα κολοκύθας και μετά δύο μάφινς από αυτά – για να μην πω ότι έφαγα μόνο γλυκά. Πηγαίνουν και για πρωινό, κομμένα στη μέση με βούτυρο ή τυρί κρέμα, ακούγεται περίεργο, αλλά είναι νόστιμο, ειδικά για τα παιδιά.
Παραλλαγές: έχω προσπαθήσει να αντικαταστήσω τη μαύρη σοκολάτα με σοκολάτα γάλακτος, βγαίνει πιο γλυκιά, αλλά για μένα είναι πολύ "βαριά". Μπορείς να βάλεις και φέτες αμυγδάλου ή αποξηραμένα κράνα, αν θέλεις άλλη νότα. Κάποιοι βάζουν κομμάτια αχλαδιού ή μήλου, δεν είναι κακό, αλλά χαλάει λίγο την αφράτη υφή, πρέπει να τα στραγγίξεις καλά πριν.
Ταιριάζουν υπέροχα με κρύο ελληνικό γιαούρτι, μια κουταλιά χτυπημένης κρέμας (όχι από σωλήνα, αλλά χτυπημένη χειροκίνητα), ή απλά με φρέσκα φρούτα – πορτοκάλια, μούρα, ακόμα και ρόδι. Τα παιδιά μου ζητούν και με επικάλυψη καραμέλας ή σοκολάτας, αλλά εμένα μου αρέσει απλά, να νιώθω τη γεύση του τζίντζερ.
Συχνές ερωτήσεις:
1. Αν δεν αντέχω το τζίντζερ, τι μπορώ να βάλω στη θέση του;
Πηγαίνει πολύ καλά με κανέλα, κάρδαμο ή ακόμα και λίγο μοσχοκάρυδο, αν θέλεις μόνο μια εξωτική νότα χωρίς την πικάντικη γεύση του τζίντζερ. Αλλά να ξέρεις ότι κατά το ψήσιμο το τζίντζερ μαλακώνει και είναι πολύ διακριτικό.
2. Γιατί πρέπει να χωρίζω τα αυγά;
Η χωριστή χτύπημα των αυγών και η χτύπημα των ασπραδιών με ζάχαρη και λεμόνι δίνουν όγκο και κάνουν τα μάφινς πιο αφράτα. Αν θέλεις μια γρήγορη παραλλαγή, μπορείς να χτυπήσεις τα αυγά ολόκληρα, αλλά η υφή δεν θα είναι τόσο αφράτη.
3. Μπορώ να φτιάξω το μείγμα εκ των προτέρων;
Μπορείς να το φτιάξεις, αλλά δεν προτείνω να το αφήσεις περισσότερο από 10-15 λεπτά πριν το βάλεις στις φόρμες, διότι η αντίδραση του μπέικιν πάουντερ χάνεται και δεν θα φουσκώσει το ίδιο όμορφα.
4. Μπορώ να καταψύξω τα μάφινς;
Ναι, τα έχω βάλει στην κατάψυξη μερικές φορές. Τα αφήνω να κρυώσουν εντελώς, τα βάζω σε σακούλες και τα βγάζω όταν έχω όρεξη. Όταν θέλεις να τα φας, απλά τα αφήνεις σε θερμοκρασία δωματίου ή τα ζεσταίνεις για 5 λεπτά στον φούρνο.
5. Μπορώ να αφαιρέσω το αλκοόλ;
Σίγουρα, δεν υπάρχει πρόβλημα, το αλκοόλ εξατμίζεται κατά το ψήσιμο, αλλά αν δεν θέλεις καθόλου, μπορείς να παραλείψεις την κονιάκ και την ρούμι, βγαίνει καλό και χωρίς αυτά.
Διατροφικές αξίες (προσεγγιστικές): για ένα μάφιν (από 12), περίπου 160-180 θερμίδες. Περιέχει περίπου 4 γρ πρωτεΐνες, 7-8 γρ λιπαρά, 20-22 γρ υδατάνθρακες, λίγες ίνες (αν βάλεις καρύδια, αυξάνεται λίγο). Η ζάχαρη δεν είναι υπερβολική, στα 100g για όλο το μείγμα. Το τζίντζερ είναι θαυμάσιο για το πεπτικό σύστημα, έχει αντιφλεγμονώδη δράση, και η μαύρη σοκολάτα έχει και αυτή κάποια αντιοξειδωτικά. Αν βάλεις καρύδια, έχεις και καλά λιπαρά. Δεν είναι ένα διαιτητικό επιδόρπιο, αλλά ούτε και μια θερμιδική βόμβα.
Πώς διατηρούνται και ξαναζεσταίνονται: αφού κρυώσουν εντελώς, τα κρατώ σε ένα κουτί με καπάκι, σε θερμοκρασία δωματίου, το πολύ 2 μέρες, μετά αρχίζουν να στεγνώνουν. Αν θέλεις να τα έχεις για περισσότερο χρόνο, τα βάζω στο ψυγείο, αλλά πρέπει να τα αφήσεις να επανέλθουν σε θερμοκρασία δωματίου ή να τα ζεστάνεις για 5-10 λεπτά στον φούρνο, για να ξαναβρούν την αφράτη υφή τους. Δεν προτείνω τον φούρνο μικροκυμάτων, γιατί γίνονται σφιχτά.
Συστατικά + ρόλος του καθενός:
Μαύρη σοκολάτα (πικρή): δίνει γεύση, άρωμα και χρώμα, συν την ελαφρώς υγρή υφή; αν θέλεις πιο έντονη, χρησιμοποίησε 70% κακάο.
Βούτυρο: προσφέρει γεύση και λιπαρότητα, κάνει την υφή τρυφερή.
Αυγά: δομή, όγκος; χωρισμένα, εξασφαλίζουν και την αφράτη υφή και τη σύνδεση.
Λάδι: αυξάνει την τρυφερότητα; χωρίς αυτό, βγαίνει πολύ "ξηρό".
Αλεύρι: η βάση, προφανώς, δίνει σχήμα.
Ζάχαρη: γλυκύτητα, βοηθά στον όγκο (χτυπημένο με ασπράδια), μην βάλεις περισσότερη, γίνεται πολύ γλυκό και πέφτει κατά το ψήσιμο.
Φρέσκο τζίντζερ τριμμένο: πικάντικη γεύση, φρεσκάδα, ελαφρώς πικάντικες νότες.
Μπέικιν πάουντερ: αύξηση, χωρίς αυτό δεν φουσκώνει.
Αλάτι: υπογραμμίζει τις γεύσεις, μην το παραλείψεις!
Καρύδια: προαιρετικά, για τραγανή υφή, καλά λιπαρά, γεύση.
Ζαχαρωμένο τζίντζερ: για όποιον θέλει μια γλυκιά-πικάντικη έκπληξη σε κάθε μπουκιά.
Κονιάκ: υποτιμημένη γεύση, ενισχύει τη γεύση της σοκολάτας.
Εσάνς ρούμι: δίνει μια ζεστή, ελαφρώς βανιλιώδη γεύση, ταιριάζει με τη σοκολάτα.
Ξύσμα λεμονιού και πορτοκαλιού: εσπεριδοειδή νότες, φρεσκάδα, κόβει την βαριά γεύση της σοκολάτας.
Έχω χρονομετρήσει μερικές φορές: μαζί με το τρίψιμο, το πλύσιμο, το βάζω σε φόρμες και το ψήσιμο, διαρκεί περίπου 1 ώρα όλη η διασκέδαση, οπότε αν θέλεις να κάνεις κάτι γρήγορα, πρέπει να ξεκινήσεις κατευθείαν, χωρίς τυπικότητες. Βγαίνουν περίπου 12 μεγάλα μάφινς ή 16 μικρότερα, ανάλογα με το πόσο σου αρέσει να τα γεμίζεις. Στο επίπεδο δυσκολίας, δεν είναι κάτι περίπλοκο, αλλά αν θέλεις να μην χαλάσεις την υφή, πρέπει να προσέξεις σε μερικά στάδια, ειδικά στο ανακάτεμα και στο ψήσιμο.
Με πιάνει συχνά η επιθυμία για αυτή την παραλλαγή γιατί είναι το είδος του επιδόρπιου που ταιριάζει οποιαδήποτε στιγμή. Δεν είναι ούτε πολύ γλυκό, ούτε βαρετό, δεν σε βαραίνει μετά το γεύμα, και αν έχεις καλεσμένους, σχεδόν όλοι ρωτούν για τη γεύση εκείνη που είναι λίγο πικάντικη και δεν καταλαβαίνουν από πού προέρχεται. Το τζίντζερ δεν κυριαρχεί, απλά προσθέτει μια δόση φρεσκάδας, και ακόμα και αυτοί που λένε ότι δεν τους αρέσει το τζίντζερ, δεν το νιώθουν. Έχω φτιάξει αυτό το μείγμα και σε μορφή κέικ ή παντεσπάνι, και όποιος το δοκίμασε μου ζήτησε τη συνταγή.
1. Ξεκινάω πάντα με την προετοιμασία των υλικών για να μην με πιάσει κανένα σπασμένο αυγό όταν έχω τα χέρια μου γεμάτα σοκολάτα. Λοιπόν, κόβω τη σοκολάτα σε κομμάτια (χρησιμοποιώ μαύρη σοκολάτα, πικρή, αλλά αν δεν έχω, πάει και με ό,τι έχω στο σπίτι). Λιώνω τη σοκολάτα μαζί με το βούτυρο, απευθείας σε ένα μεταλλικό μπολ πάνω σε ατμό. Έχω δοκιμάσει και στον φούρνο μικροκυμάτων, γίνεται, αλλά πρέπει να την παρακολουθείς, αλλιώς καίγεται χωρίς να το καταλάβεις.
2. Όσο κρυώνει η λιωμένη σοκολάτα, ασχολούμαι με το τζίντζερ – το καθαρίζω και το τρίβω στον λεπτό τρίφτη. 100 γραμμάρια τζίντζερ φαίνονται πολλά, αλλά δεν είναι, γιατί όταν το τρίβεις, ένα μέρος του όγκου χάνεται. Το χυμό που μαζεύεται εκεί τον βάζω και αυτόν στο μείγμα, προσθέτει γεύση. Αν θέλεις να μην μυρίζουν πολύ τα χέρια σου, τρίψε τα με λίγο λάδι μετά.
3. Αν έχω διάθεση για έντονες γεύσεις, προσθέτω ξύσμα πορτοκαλιού και λεμονιού, καλά πλυμένα, για να μην έχεις φυτοφάρμακα. Η ρούμι και η κονιάκ είναι προαιρετικές – αν έχω στο ντουλάπι, βάζω, αν όχι, δεν αγχώνομαι.
4. Χτυπάω τους κρόκους με τη ζάχαρη (κρατώ λίγο από τη συνολική ζάχαρη για τα ασπράδια) και με το ξύσμα των εσπεριδοειδών. Να ανοίξει το χρώμα, δεν χρειάζεται να το κάνεις μια ώρα, μόνο μέχρι να μην νιώθεις μεγάλες κρυσταλλικές.
5. Χτυπάω ξεχωριστά τα ασπράδια σε μαρέγκα με μια κουταλιά χυμό λεμονιού – αυτό κάνει τη μαρέγκα πιο σταθερή. Στο τέλος προσθέτω τη ζάχαρη που έχει απομείνει, σταδιακά, για να διαλυθεί πλήρως και να έχεις μια σφιχτή μαρέγκα.
6. Ανακατεύω το αλεύρι με το μπέικιν πάουντερ και μια πρέζα αλάτι. Πολύ σημαντικό – κοσκινίζω το αλεύρι, δεν το έκανα πάντα αυτό, αλλά παρατήρησα ότι το γλυκό βγαίνει πιο αφράτο έτσι. Αν ξεχάσεις αυτό το βήμα, μην κλαις, βγαίνει και έτσι, αλλά πιο "συμπαγές".
7. Όταν η σοκολάτα δεν είναι καυτή, ρίχνω το ρούμι και την κονιάκ (αν έχω) πάνω της, μετά το λάδι. Το λάδι δίνει τρυφερότητα, το βούτυρο είναι για γεύση.
8. Στα ασπράδια βάζω τη λιωμένη σοκολάτα, μετά το τζίντζερ (μαζί με το χυμό του), τους κρόκους, τα καρύδια (αν θέλω να βάλω, μερικές φορές το ξεχνάω), μετά το κοσκινισμένο αλεύρι. Ανακατεύω απαλά με μια σπάτουλα, όχι με το μίξερ, για να μην χαλάσω τον αέρα. Αν βάλω το μίξερ πολύ δυνατά εδώ, βγαίνει επίπεδο και ελαστικό, όχι αφράτο.
9. Ετοιμάζω τις φόρμες για μάφινς ή χρησιμοποιώ φόρμες σιλικόνης – αυτές είναι οι καλύτερες, τίποτα δεν κολλάει, και πλένονται εύκολα. Βάζω περίπου τρία τέταρτα μείγμα σε κάθε φόρμα, αλλιώς φουσκώνουν και χύνονται.
10. Προθερμαίνω τον φούρνο από νωρίς στους 180°C, γιατί δεν έχω υπομονή να περιμένω όταν είναι όλα έτοιμα να μπουν. Βάζω τα μάφινς στη μεσαία ράφι, για περίπου 30-35 λεπτά. Δεν ανοίγω την πόρτα του φούρνου στα πρώτα 20 λεπτά, αλλιώς θα ξεφουσκώσουν. Δοκιμάζω με μια οδοντογλυφίδα: αν βγει καθαρή, σβήνω τον φούρνο.
11. Τα βγάζω από τις φόρμες μόνο αφού κρυώσουν εντελώς, αλλιώς σπάνε ή χάνουν το σχήμα τους. Στη σιλικόνη δεν έχει τύχει να κολλήσει κανένα.
Συμβουλές και υποκαταστάσεις: αν δεν σου αρέσει η γεύση του τζίντζερ πολύ έντονα, μπορείς να μειώσεις την ποσότητα στο μισό ή να το αντικαταστήσεις με κανέλα (δεν είναι το ίδιο, αλλά είναι ενδιαφέρον). Αν έχεις ζαχαρωμένο τζίντζερ, πρόσθεσε και μερικά ψιλοκομμένα κομμάτια, δίνει ωραία υφή όταν δαγκώνεις. Τα καρύδια είναι προαιρετικά, αλλά αν έχεις αλλεργίες ή δεν σου αρέσουν, μπορείς να τα παραλείψεις. Το λάδι μπορεί να είναι ηλιέλαιο ή κραμβέλαιο, δεν είναι υποχρεωτικό να είναι ελαιόλαδο, γιατί βγαίνει πολύ αρωματικό. Αν θέλεις να τα κάνεις νηστίσιμα, δεν έχω δοκιμάσει με αυγά λινάρι, αλλά πιστεύω ότι θα λειτουργήσει.
Εγώ, προσωπικά, έχω προσπαθήσει να τα συνδυάσω με μαύρο τσάι με γάλα ή ακόμα και με μαύρο καφέ, και είναι τέλεια. Αν σκέφτεσαι αλκοολούχα ποτά, ένα ποτήρι ξηρού κόκκινου κρασιού ταιριάζει καλά, ακόμα και ένα απλό κονιάκ.
Μερικές φορές φτιάχνω ένα απλό μενού, με σούπα κρέμα κολοκύθας και μετά δύο μάφινς από αυτά – για να μην πω ότι έφαγα μόνο γλυκά. Πηγαίνουν και για πρωινό, κομμένα στη μέση με βούτυρο ή τυρί κρέμα, ακούγεται περίεργο, αλλά είναι νόστιμο, ειδικά για τα παιδιά.
Παραλλαγές: έχω προσπαθήσει να αντικαταστήσω τη μαύρη σοκολάτα με σοκολάτα γάλακτος, βγαίνει πιο γλυκιά, αλλά για μένα είναι πολύ "βαριά". Μπορείς να βάλεις και φέτες αμυγδάλου ή αποξηραμένα κράνα, αν θέλεις άλλη νότα. Κάποιοι βάζουν κομμάτια αχλαδιού ή μήλου, δεν είναι κακό, αλλά χαλάει λίγο την αφράτη υφή, πρέπει να τα στραγγίξεις καλά πριν.
Ταιριάζουν υπέροχα με κρύο ελληνικό γιαούρτι, μια κουταλιά χτυπημένης κρέμας (όχι από σωλήνα, αλλά χτυπημένη χειροκίνητα), ή απλά με φρέσκα φρούτα – πορτοκάλια, μούρα, ακόμα και ρόδι. Τα παιδιά μου ζητούν και με επικάλυψη καραμέλας ή σοκολάτας, αλλά εμένα μου αρέσει απλά, να νιώθω τη γεύση του τζίντζερ.
Συχνές ερωτήσεις:
1. Αν δεν αντέχω το τζίντζερ, τι μπορώ να βάλω στη θέση του;
Πηγαίνει πολύ καλά με κανέλα, κάρδαμο ή ακόμα και λίγο μοσχοκάρυδο, αν θέλεις μόνο μια εξωτική νότα χωρίς την πικάντικη γεύση του τζίντζερ. Αλλά να ξέρεις ότι κατά το ψήσιμο το τζίντζερ μαλακώνει και είναι πολύ διακριτικό.
2. Γιατί πρέπει να χωρίζω τα αυγά;
Η χωριστή χτύπημα των αυγών και η χτύπημα των ασπραδιών με ζάχαρη και λεμόνι δίνουν όγκο και κάνουν τα μάφινς πιο αφράτα. Αν θέλεις μια γρήγορη παραλλαγή, μπορείς να χτυπήσεις τα αυγά ολόκληρα, αλλά η υφή δεν θα είναι τόσο αφράτη.
3. Μπορώ να φτιάξω το μείγμα εκ των προτέρων;
Μπορείς να το φτιάξεις, αλλά δεν προτείνω να το αφήσεις περισσότερο από 10-15 λεπτά πριν το βάλεις στις φόρμες, διότι η αντίδραση του μπέικιν πάουντερ χάνεται και δεν θα φουσκώσει το ίδιο όμορφα.
4. Μπορώ να καταψύξω τα μάφινς;
Ναι, τα έχω βάλει στην κατάψυξη μερικές φορές. Τα αφήνω να κρυώσουν εντελώς, τα βάζω σε σακούλες και τα βγάζω όταν έχω όρεξη. Όταν θέλεις να τα φας, απλά τα αφήνεις σε θερμοκρασία δωματίου ή τα ζεσταίνεις για 5 λεπτά στον φούρνο.
5. Μπορώ να αφαιρέσω το αλκοόλ;
Σίγουρα, δεν υπάρχει πρόβλημα, το αλκοόλ εξατμίζεται κατά το ψήσιμο, αλλά αν δεν θέλεις καθόλου, μπορείς να παραλείψεις την κονιάκ και την ρούμι, βγαίνει καλό και χωρίς αυτά.
Διατροφικές αξίες (προσεγγιστικές): για ένα μάφιν (από 12), περίπου 160-180 θερμίδες. Περιέχει περίπου 4 γρ πρωτεΐνες, 7-8 γρ λιπαρά, 20-22 γρ υδατάνθρακες, λίγες ίνες (αν βάλεις καρύδια, αυξάνεται λίγο). Η ζάχαρη δεν είναι υπερβολική, στα 100g για όλο το μείγμα. Το τζίντζερ είναι θαυμάσιο για το πεπτικό σύστημα, έχει αντιφλεγμονώδη δράση, και η μαύρη σοκολάτα έχει και αυτή κάποια αντιοξειδωτικά. Αν βάλεις καρύδια, έχεις και καλά λιπαρά. Δεν είναι ένα διαιτητικό επιδόρπιο, αλλά ούτε και μια θερμιδική βόμβα.
Πώς διατηρούνται και ξαναζεσταίνονται: αφού κρυώσουν εντελώς, τα κρατώ σε ένα κουτί με καπάκι, σε θερμοκρασία δωματίου, το πολύ 2 μέρες, μετά αρχίζουν να στεγνώνουν. Αν θέλεις να τα έχεις για περισσότερο χρόνο, τα βάζω στο ψυγείο, αλλά πρέπει να τα αφήσεις να επανέλθουν σε θερμοκρασία δωματίου ή να τα ζεστάνεις για 5-10 λεπτά στον φούρνο, για να ξαναβρούν την αφράτη υφή τους. Δεν προτείνω τον φούρνο μικροκυμάτων, γιατί γίνονται σφιχτά.
Συστατικά + ρόλος του καθενός:
Μαύρη σοκολάτα (πικρή): δίνει γεύση, άρωμα και χρώμα, συν την ελαφρώς υγρή υφή; αν θέλεις πιο έντονη, χρησιμοποίησε 70% κακάο.
Βούτυρο: προσφέρει γεύση και λιπαρότητα, κάνει την υφή τρυφερή.
Αυγά: δομή, όγκος; χωρισμένα, εξασφαλίζουν και την αφράτη υφή και τη σύνδεση.
Λάδι: αυξάνει την τρυφερότητα; χωρίς αυτό, βγαίνει πολύ "ξηρό".
Αλεύρι: η βάση, προφανώς, δίνει σχήμα.
Ζάχαρη: γλυκύτητα, βοηθά στον όγκο (χτυπημένο με ασπράδια), μην βάλεις περισσότερη, γίνεται πολύ γλυκό και πέφτει κατά το ψήσιμο.
Φρέσκο τζίντζερ τριμμένο: πικάντικη γεύση, φρεσκάδα, ελαφρώς πικάντικες νότες.
Μπέικιν πάουντερ: αύξηση, χωρίς αυτό δεν φουσκώνει.
Αλάτι: υπογραμμίζει τις γεύσεις, μην το παραλείψεις!
Καρύδια: προαιρετικά, για τραγανή υφή, καλά λιπαρά, γεύση.
Ζαχαρωμένο τζίντζερ: για όποιον θέλει μια γλυκιά-πικάντικη έκπληξη σε κάθε μπουκιά.
Κονιάκ: υποτιμημένη γεύση, ενισχύει τη γεύση της σοκολάτας.
Εσάνς ρούμι: δίνει μια ζεστή, ελαφρώς βανιλιώδη γεύση, ταιριάζει με τη σοκολάτα.
Ξύσμα λεμονιού και πορτοκαλιού: εσπεριδοειδή νότες, φρεσκάδα, κόβει την βαριά γεύση της σοκολάτας.
Συστατικά
200 γρ πικρή μαύρη σοκολάτα, 60 γρ βούτυρο, 2 μεγάλα αυγά, 3 κουταλιές της σούπας λάδι, 100 γρ αλεύρι, 100 γρ ζάχαρη, 100 γρ φρέσκο τριμμένο τζίντζερ, 1 φακελάκι μπέικιν πάουντερ, μια πρέζα αλάτι, μια χούφτα καρύδια προαιρετικά, μια χούφτα γλυκανθούς τζίντζερ προαιρετικά, 4 κουταλάκια του γλυκού κονιάκ προαιρετικά, 2 κουταλάκια του γλυκού εκχύλισμα ρούμι προαιρετικά, φλούδα από ένα λεμόνι προαιρετικά, φλούδα από ένα πορτοκάλι προαιρετικά.