Εορταστικά ορεκτικά - Πιγκουίνοι και Χιονάνθρωποι

Στην πρώτη μου προσπάθεια με πιγκουίνους και ανθρώπους από χιόνι, εκνευρίστηκα πολύ γιατί καμία ελιά δεν έμεινε όπως ήθελα και, ορκίζομαι, δύο-τρεις κύλησαν από την οδοντογλυφίδα κατευθείαν στο πάτωμα. Ξεκίνησα το βράδυ να τους φτιάχνω για τα γενέθλια της κόρης μου, με την ιδέα ότι θα είναι όλα αστεία και εύκολα. Μία ώρα αργότερα, με τα χέρια γεμάτα τυρί, είπα: τέλος, δεν τους φτιάχνω ποτέ ξανά. Αυτό μέχρι το πρωί, όταν είδα πώς ο κόσμος κατέστρεψε την πιατέλα. Από τότε, όταν έχω διάθεση για κάτι που κάνει όλους να χαμογελούν και να βγάζουν φωτογραφίες στο τραπέζι, ξαναβγάζω αυτή τη συνταγή. Επιπλέον, τα παιδιά διασκεδάζουν φτιάχνοντάς τους, ενώ οι ενήλικες διασκεδάζουν τρώγοντάς τους. Κάτι τέτοιο. Λοιπόν, για να το κάνω σύντομο: εγώ χρειάζομαι περίπου μία ώρα αν δεν κολλήσω σε λεπτομέρειες και αν με βοηθήσει κάποιος να κόψει τα καρότα (διαφορετικά, μπορεί να βγει και διπλάσιος χρόνος, να μην πεις ότι δεν σε προειδοποίησα). Από αυτά που λέω, βγαίνει περίπου για μια μεγάλη πιατέλα 8-10 ατόμων, αν δεν τους βάλεις κατευθείαν για δείπνο. Δεν είναι κάτι πολύ δύσκολο, αλλά χρειάζεσαι λίγη υπομονή στη συναρμολόγηση, να μην σπάσεις τα πόδια των πιγκουίνων ή να μην θρυμματίσεις τους ανθρώπους από χιόνι πολύ. Παρ' όλα αυτά, οποιοσδήποτε έχει λίγη δεξιοτεχνία και διάθεση μπορεί να το κάνει. Γιατί τους φτιάχνω συχνά; Καταρχάς γιατί τρώγονται όλοι. Χωρίς εξαίρεση, η πιατέλα εξαφανίζεται πριν προλάβω να την βάλω στο τραπέζι όπως πρέπει. Τα παιδιά γελούν και διαλέγουν τον αγαπημένο τους πιγκουίνο, οι ενήλικες ρωτούν πάντα "από τι είναι φτιαγμένη η μύτη;" ή "πώς έκανες να στέκεται ο άνθρωπος από χιόνι;". Και, πολύ σημαντικό για μένα, τα υλικά τα έχω πάντα διαθέσιμα, δεν είναι τίποτα περίπλοκο ή ακριβό. Αν θέλεις να κάνεις εντύπωση χωρίς να περάσεις 3 ώρες στην κουζίνα και να μην έχεις διάθεση για σφολιάτες ή πράγματα με κρέας, αυτή είναι η συνταγή στην οποία καταλήγω. Ποτέ δεν βγαίνει ακριβώς το ίδιο, αλλά αυτό είναι το αστείο μέρος. Κάποιοι πιγκουίνοι βγαίνουν με μεγάλη κοιλιά, άλλοι με στραβή μύτη – όλοι είναι φαγώσιμοι, ούτως ή άλλως. Υλικά (κατά προσέγγιση, γιατί κανείς δεν ζυγίζει με ακρίβεια): Για τους πιγκουίνους: – 40 μεγάλες ελιές, χωρίς κουκούτσι (μαύρες, να είναι και γεμάτες, όχι αυτές οι μαλακές) – 100-150 γρ. έτοιμες αυγοτάραχες (μπορεί και λιγότερο, εξαρτάται από το πόσο μεγάλες είναι οι ελιές και πόσο τις γεμίζεις) – 2-3 καρότα, αρκετά χοντρά, ώστε να μπορείς να κόψεις φέτες για πόδια και μύτες – οδοντογλυφίδες (να είναι αρκετές, γιατί μερικές σπάνε) Για τους ανθρώπους από χιόνι: – 500 γρ. τυρί cottage, καλά στραγγισμένο από ορό (για να μην τρέχει κατά το πλάσιμο) – 100 γρ. βούτυρο (συνήθως βάζω όσο χρειάζεται, αλλά κάποιοι λένε και λιγότερο – να δεις εσύ πώς δένει η πάστα) – 100 γρ. τυρί φέτα τριμμένο (για το εσωτερικό και λίγο για το εξωτερικό) – Αλάτι, πιπέρι, λίγα κλωνάρια ψιλοκομμένο άνηθο και μια σκελίδα σκόρδο (δεν βάζω πάντα σκόρδο, αλλά δίνει γεύση) – 1-2 καρότα (για μύτες και καπέλα) – 1 σφιχτό αγγούρι (για τα καπέλα των ανθρώπων από χιόνι) – Κόκκοι πιπεριού (για μάτια και κουμπιά) – Τριμμένο τυρί φέτα ή, αν θέλεις να είναι ακόμα πιο "χιόνι", μπορείς να δοκιμάσεις νιφάδες καρύδας για διακόσμηση (είναι μια τρελή ιδέα, αλλά δουλεύει) Ο ρόλος του καθενός: οι ελιές κάνουν το σώμα των πιγκουίνων, το καρότο είναι για πόδια, μύτη και όλα τα σχετικά με τις λεπτομέρειες; οι αυγοτάραχες κρατούν την ελιά γεμάτη και δίνουν αντίθεση (συν τη αλμυρή γεύση). Για τους ανθρώπους από χιόνι, το τυρί και το βούτυρο είναι η βάση – δένουν τα πάντα, το τυρί φέτα προσθέτει γεύση και κάποια υφή, ενώ τα λαχανικά και το πιπέρι βοηθούν στη διακόσμηση. Οποιοδήποτε άλλο σφιχτό λαχανικό μπορείς να χρησιμοποιήσεις για λεπτομέρειες αν δεν έχεις αγγούρι ή καρότο. Τρόπος παρασκευής 1. Ξεκινάω πάντα με τους ανθρώπους από χιόνι, γιατί η πάστα τυριού πρέπει να μείνει τουλάχιστον μία ώρα στο ψυγείο για να σφίξει. Ανακατεύω καλά το τυρί με το μαλακό βούτυρο (αφήνω λίγο σε θερμοκρασία δωματίου, για να μην σπάσει ο μίξερ). Δεν χτυπάω με μίξερ, κάνω με πιρούνι ή ξύλινο κουτάλι. Προσθέτω το τριμμένο τυρί, το αλάτι, το πιπέρι, τον άνηθο και το λιωμένο σκόρδο (αν το χρησιμοποιώ). Ανακατεύω ξανά, δοκιμάζω, αν χρειαστεί προσθέτω αλάτι. Αυτή η πάστα πρέπει να είναι πηχτή, όχι μαλακή. Αν είναι πολύ μαλακή, μπορείς να προσθέσεις τριμμένο τυρί ή να στραγγίξεις το τυρί (μερικές φορές βάζω το τυρί σε ένα τούλι, να στραγγίσει, από το βράδυ μέχρι το πρωί). Στο ψυγείο με αυτήν, τουλάχιστον 1 ώρα, αλλά αν την ξεχάσεις και την αφήσεις όλη τη νύχτα, δεν πειράζει, είναι ακόμα καλύτερη. 2. Ενώ το τυρί στέκεται, αρχίζω με τους πιγκουίνους. Επιλέγω τις πιο στρογγυλές ελιές για "κοιλιά" και τις χαράσσω κατά μήκος με ένα μικρό μαχαίρι, να κάνω μια τρύπα όσο ένα μικρό δάχτυλο – εδώ μπαίνουν οι αυγοτάραχες. Αν έχεις ελιές χωρίς κουκούτσι αλλά με τρύπα πολύ μεγάλη, δεν στέκονται τόσο όμορφα, αλλά δεν υπάρχει πανικός, τις γυρίζεις με την πλευρά αυτή προς τα πίσω. Με ένα πολύ μικρό κουτάλι ή με μια μικρή σακούλα (έχω αυτοσχεδιάσει και με μια πλαστική σακούλα κομμένη στη γωνία), γεμίζω κάθε χαραγμένη ελιά με αυγοτάραχες – όχι πολύ, για να μην ξεχειλίσουν, αλλά να φαίνεται η "λευκή κοιλίτσα". 3. Οι ελιές "κεφάλι" (δηλαδή η πάνω πλευρά του πιγκουίνου) πρέπει να είναι ολόκληρες, επιλέγω τις πιο στρογγυλές και μικρές. 4. Τώρα τα καρότα. Τα πλένω, τα καθαρίζω, και μετά τα κόβω σε αρκετά χοντρές ροδέλες (περίπου 0,5 εκ.), ώστε να στέκεται ο πιγκουίνος όρθιος. Χαράσσω τις ροδέλες από τη μία πλευρά σε σχήμα "V", ώστε να βγουν τα πόδια. Από το υπόλοιπο της ροδέλας κόβω μικρά τρίγωνα για τη μύτη. 5. Συναρμολόγηση του πιγκουίνου: στην οδοντογλυφίδα, πρώτα τα πόδια (η ροδέλα καρότου), μετά η μεγάλη ελιά γεμιστή με αυγοτάραχες, έπειτα το "κεφάλι" – η μικρή ελιά και, μπροστά της, βάζω το τρίγωνο καρότου (τη μύτη). Έτοιμος ένας, προχωράς στον επόμενο. Συμβουλή: μην σφίγγεις πολύ, για να μην σπάσουν οι ελιές. Αν έχεις υπομονή, οι πιγκουίνοι βγαίνουν χαριτωμένοι. 6. Οι άνθρωποι από χιόνι: βγάζω την πάστα τυριού από το ψυγείο, βάζω λίγο βούτυρο ή κρύο νερό στα χέρια μου (αλλιώς κολλάνε παντού). Πλάθω μικρές μπάλες (κεφάλι) και μεγάλες μπάλες (σώμα). Παίζω λίγο με το μέγεθος, δεν χρειάζεται να είναι τέλειοι. Κάθε "άνθρωπος" έχει το κεφάλι λίγο πιο μικρό από το σώμα, κολλάω τις μπάλες πιέζοντας ελαφρά, για να σταθούν η μία πάνω στην άλλη. 7. Κάθε μπάλα περνάει από τριμμένο τυρί φέτα (ή νιφάδες καρύδας, αν το κάνεις για γλυκά ή αν έχεις διάθεση για πείραμα), και μετά τις τοποθετώ στην πιατέλα. 8. Καπέλα: κόβω φέτες καρότου και αγγουριού περίπου 0,5 εκ. πάχους, τις επικαλύπτω όπως ένα καπέλο (το καρότο από πάνω, το αγγούρι από κάτω), τις "κολλάω" μεταξύ τους με λίγο τυρί και βάζω το καπέλο στο κεφάλι του ανθρώπου από χιόνι (αν δεν θέλει να σταθεί, βάζω μια λεπτή οδοντογλυφίδα από κάτω). 9. Μύτη από καρότο (κάθε άνθρωπος παίρνει μία), μάτια και κουμπιά από κόκκους πιπεριού. Γίνεται και με μικρές σταφίδες, αν δεν θέλεις πιπέρι. Λίγη δημιουργικότητα σε κάθε έναν, δεν χρειάζεται να μοιάζουν όλοι. 10. Τακτοποιώ τα πάντα στην πιατέλα, πασπαλίζω από πάνω τριμμένο τυρί φέτα ή νιφάδες καρύδας – εξαρτάται τι θέλεις, εγώ τα συνδυάζω μερικές φορές. 11. Οι φωτογραφίες βγαίνουν όπως να 'ναι, γιατί όλοι θέλουν να μπλέκονται σε αυτές. Είναι τέλεια έτσι. Χρήσιμες συμβουλές – Το τυρί έχει σημασία! Μην χρησιμοποιήσεις πολύ μαλακό τυρί, η πάστα βγαίνει μαλακή, δεν μπορείς να την πλάσεις. Αν έχεις μόνο φρέσκο τυρί από την αγορά, άφησέ το να στραγγίσει 2-3 ώρες. – Το βούτυρο πρέπει να είναι σε θερμοκρασία δωματίου, αλλιώς κόβεται και δυσκολεύεσαι. – Μην γεμίζεις τις ελιές με πάρα πολλή αυγοτάραχα, αλλιώς θα τρέχουν στην πιατέλα. – Οι πολύ μικρές ή πολύ "ξεραμένες" ελιές δεν είναι καλές, σπάνε όταν βάζεις την οδοντογλυφίδα. – Μην κάνεις μπάλες τυριού πολύ μεγάλες, γιατί δεν στέκονται η μία πάνω στην άλλη (ή αν θέλεις ανθρώπους από χιόνι "ποδαράτους", μπορείς να δοκιμάσεις, να δεις τι βγαίνει). Αντικαταστάσεις και προσαρμογές – Για τη διαιτητική έκδοση, μπορείς να χρησιμοποιήσεις άπαχο τυρί και λιγότερο βούτυρο ή και καθόλου, δένοντας τη σύνθεση με στραγγιστό γιαούρτι. – Για vegans, με σφιχτό χούμους και ελιές γεμιστές με φυτική κρέμα (δουλεύει, το έχω δοκιμάσει κατόπιν αιτήματος – μόνο που δεν στέκονται τόσο καλά). – Αν θέλεις χωρίς γλουτένη, δεν αλλάζεις τίποτα, μόνο να μην χρησιμοποιήσεις ψωμί για σερβίρισμα. – Οι αυγοτάραχες μπορούν να αντικατασταθούν με κρέμα τυριού με μαϊντανό, αν δεν έχεις ή δεν θέλεις αυγοτάραχες. – Αντί για τριμμένο τυρί φέτα, μπορείς να χρησιμοποιήσεις παρμεζάνα ή ακόμα και ξηρό τυρί. – Τα κουμπιά και τα μάτια μπορούν να γίνουν με μαύρο σουσάμι, μικρές σταφίδες ή κόκκους μουστάρδας, ανάλογα με τη φαντασία ή ό,τι έχεις διαθέσιμο. Παραλλαγές – Για τους ανθρώπους από χιόνι, αν θέλεις άλλη γεύση, πρόσθεσε λίγο τριμμένο χρένο στη σύνθεση – δίνει λίγο "wow". – Μπορείς να χρησιμοποιήσεις πράσινες ελιές για πιγκουίνους, για "βασιλικούς πιγκουίνους" (δεν αστειεύομαι, το έχω κάνει και φαίνονται διαφορετικοί). – Για τα παιδιά, έχω δοκιμάσει με κρέμα τυριού με σπανάκι για την κοιλίτσα των πιγκουίνων – δεν βγαίνει τόσο λευκή, αλλά είναι πιο υγιεινή. Ιδέες σερβιρίσματος – Πηγαίνει σε οποιαδήποτε γιορτινή πιατέλα, δίπλα σε γεμιστά αυγά ή απλές μπρουσκέτες. – Για κάποιον που προσέχει την εμφάνιση, βάλε τους σε μια πιατέλα με "χιόνι" από τυρί φέτα ή νιφάδες καρύδας, με κλαδιά άνηθου ανάμεσά τους (για να φαίνονται σαν δέντρα). – Καλή συνδυαστική με ένα κρύο prosecco, σε ένα μπουφέ με φίλους. – Τα παιδιά μπορούν να τα πάρουν πακέτο για το νηπιαγωγείο, σε κασετίνα, αν δεν θέλεις να τους βάλεις γλυκά. Συχνές ερωτήσεις Πόσο καιρό αντέχουν οι άνθρωποι από χιόνι και οι πιγκουίνοι στο ψυγείο; Μπορούν να μείνουν στο ψυγείο 1-2 ημέρες χωρίς προβλήματα αν τους καλύψεις καλά με μεμβράνη, για να μην πάρουν μυρωδιές. Μετά από 2 ημέρες, η υφή του τυριού δεν είναι πια τόσο ευχάριστη, γίνεται πιο υγρή. Ιδανικά, να τους φτιάξεις την ημέρα που τους τρως ή το αργότερο το βράδυ πριν. Μπορούν να γίνουν χωρίς αυγοτάραχες, για μικρά παιδιά; Ναι, μπορείς να γεμίσεις τις ελιές με κρέμα τυριού, απλό φρέσκο τυρί ή ακόμα και με πάστα βρασμένου αυγού αναμεμειγμένη με λίγο βούτυρο – να είναι ήπια στη γεύση. Τι κάνω αν η πάστα τυριού είναι πολύ μαλακή και δεν πλάθεται; Την ξαναβάζεις να στραγγίσει σε ένα τούλι, στο ψυγείο, 2-3 ώρες. Αν δεν έχεις χρόνο, πρόσθεσε λίγο τριμμένο τυρί ή ακόμα και ψιλοκομμένο καρύδι, για να δέσει. Και, σε ακραίες περιπτώσεις, λίγο φρυγανιά (αλλά μην πεις ότι είναι low-carb). Μπορούν να καταψυχθούν; Δεν το προτείνω, η υφή του τυριού αλλάζει άσχημα κατά την απόψυξη, οι ελιές μαλακώνουν και όλα γίνονται μαλακά και όχι πολύ ελκυστικά. Καλύτερα να φτιάξεις μόνο όσα θα φαγωθούν. Μπορώ να χρησιμοποιήσω άλλο τυρί εκτός από τυρί cottage; Ναι, με τυρί κατσίκας (αν σου αρέσει η πιο πικρή γεύση) ή στραγγιστό ρικότα πάει πολύ καλά. Αν θέλεις να βγει πιο κρεμώδες, μπορείς να προσθέσεις και λίγο κρέμα τυριού. Διατροφικές αξίες (κατά προσέγγιση, για 1 μέτρια μερίδα, δηλαδή 2-3 πιγκουίνους και 1 άνθρωπο από χιόνι): Θερμίδες: περίπου 180-220 (εξαρτάται από το πόσο βούτυρο βάζεις και πόση αυγοτάραχα βάζεις στις ελιές) Πρωτεΐνες: γύρω στα 8-10γρ. Λιπαρά: 14-16γρ. Υδατάνθρακες: ελάχιστοι, κάτω από 2γρ., εκτός αν βάλεις περισσότερα λαχανικά ή φρυγανιά στο τυρί. Είναι εντάξει και για όποιον τηρεί low-carb. Τα μόνα πράγματα που μπορούν να ανεβάσουν τις θερμίδες είναι το βούτυρο και το τυρί φέτα – αν τα μειώσεις, γίνεται πιο "ελαφρύ", αλλά προφανώς και λιγότερο κρεμώδες. Χωρίς γλουτένη, χωρίς ζάχαρη, λιπαρά ποιότητας και μερικές ίνες από τα λαχανικά, οπότε δεν έχεις άγχος. Είναι χορταστικά, δεν μπορείς να φας πολλά στη σειρά. Πώς διατηρούνται και επαναθερμαίνονται Δεν έχει νόημα να τα ξαναζεστάνεις, γιατί τρώγονται κρύα. Για να τα διατηρήσεις, τα βάζεις σε μια πιατέλα καλυμμένη με μεμβράνη ή σε πλαστικό δοχείο, στο ψυγείο, το πολύ 2 ημέρες. Αν το τυρί αρχίσει να "κλαίει" (δηλαδή αφήνει νερό), σκουπίζεις την πιατέλα πριν τα βάλεις στο τραπέζι. Οι ελιές μπορεί να αποκτήσουν πιο έντονη γεύση μετά από μια μέρα, αλλά αυτό δεν ενοχλεί. Αν θέλεις να τους κρατήσεις όμορφους, μην τους διακοσμήσεις με μάτια και κουμπιά από πιπέρι μέχρι το σερβίρισμα, γιατί το πιπέρι μπορεί να αφήσει σημάδια. Αν έχεις πάρα πολλή πάστα τυριού, μπορεί να κρατηθεί ξεχωριστά, 3-4 ημέρες στο ψυγείο, και να χρησιμοποιηθεί σε άλλες συνταγές (τοστ ή ρολά με ζαμπόν). Γενικά, δεν φτιάχνω πολλά, γιατί τρώγονται γρήγορα και δεν προλαβαίνουν να μείνουν.

Προετοιμασία

ΠΕΓΚΟΥΙΝΟΙ: Παίρνουμε τις ελιές και τις ζευγαρώνουμε ανά ζεύγη. Μία από αυτές κόβεται για να δημιουργήσουμε την κοιλίτσα του πιγκουίνου. Η φέτα καρότου σχηματίζεται σε σχήμα 'V' για να φτιάξουμε τα πόδια, στη συνέχεια προχωρούμε να γεμίσουμε τις ελιές με χαβιάρι. Κρατάμε μία ολόκληρη ελιά με μία κομμένη και μία φέτα καρότου, και ο πιγκουίνος είναι έτοιμος. ΧΙΟΝΑΝΘΡΩΠΟΙ: Ανακατεύουμε το τυρί με το βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου, με τυρί, αλάτι, πιπέρι, άνηθο και σκόρδο για να δημιουργήσουμε μία ομοιογενή και νόστιμη πάστα. Την βάζουμε στο ψυγείο για περίπου μία ώρα, στη συνέχεια αρχίζουμε να πλάθουμε: φτιάχνουμε μεγαλύτερες και μικρότερες μπαλίτσες (ζευγάρια) που στοιβάζουμε η μία πάνω στην άλλη για να δημιουργήσουμε χιονάνθρωπους. Πριν τις ζευγαρώσουμε, περνάμε τις μπαλίτσες τυριού από τριμμένο τυρί. Από φέτες καρότου και αγγουριού θα φτιάξουμε τα καπέλα: τα κολλάμε μεταξύ τους με λίγο τυρί, στη συνέχεια τα βάζουμε στα κεφάλια των μικρών φιγούρων. Προσθέτουμε επίσης μία μύτη από ένα καρότο, κουμπιά και μάτια από κόκκους πιπεριού. Φαίνονται εκπληκτικοί και είναι νόστιμοι! Για να φαίνονται καλύτερα, τους τοποθετούμε σε μια πιατέλα πασπαλισμένη με τριμμένο τυρί ή νιφάδες καρύδας - αφού είμαστε στον Βόρειο Πόλο και πρέπει να μοιάζει με χιόνι :)