Nie wiem, jak to się dzieje, ale zawsze, gdy zabieram się za obieranie ugotowanych ziemniaków, nieuchronnie parzę sobie palce. Kiedy byłem mały, babcia kazała mi je obierać, bo miałem cierpliwość i, no cóż, nie psułem kształtu ziemniaka, jeśli działałem powoli. Za pierwszym razem, gdy zrobiłem tę sałatkę z marynowanym rybą, zapomniałem, żeby dobrze ostygły, zaciąłem się, a moje dwa palce były czerwone, ale przynajmniej sałatka wyszła smaczna. W międzyczasie powtarzałem ją, trochę zmieniając tu i ówdzie, i doszedłem do wersji, która mi odpowiada. Nie powiedziałbym, że jest skomplikowana, to tylko praca przy krojeniu i trochę zdrowego rozsądku w balansowaniu smaku, ale pozwólcie, że dokładnie opiszę, jak to u mnie wygląda.
Nie chcąc się rozwlekać: dla dwóch-trzech osób, jeśli stawiam na stole, całość trwa około 40-45 minut, jeśli nie jestem w pośpiechu (a nie polecam się spieszyć za bardzo, bo ryba i ziemniaki potrzebują chwilę, by „oddychać”, zanim je wymieszasz). U mnie, wliczając opowiadanie lub zerkanie na coś w telewizji, całość zajmuje około 50 minut, z czego jakieś 30 minut to gotowanie ziemniaków. Nie ma w tym filozofii, to tylko krojenie, obieranie i wrzucanie do miski, powiedziałbym, że to między „prawie każdy może” a „trzeba mieć tylko dobry nóż”.
Robię tę sałatkę dość często z bardzo prostego powodu: nie potrzebujesz jakichś wyszukanych składników, a zawsze gdzieś znajdziesz słoik z marynowaną rybą lub przynajmniej konserwę, która uratuje cię, gdy jesteś głodny i nie masz ochoty na poważne gotowanie. Poza tym, jeśli pytacie mnie, pasuje do każdego sezonu: latem je się na zimno, zimą jest dość sycąca, żeby nie narzekać, że jesteś głodny po godzinie. I, między nami mówiąc, dla tych, którzy poszczą rybę lub chcą czegoś bez ciężkiego mięsa, to jest to, czego potrzebują.
Więc powiem, co używam, z gramaturą i dlaczego:
– 200 g marynowanego makreli (to mniej więcej tyle, ile wchodzi w klasycznym słoiku ze supermarketu, ja biorę gotowe pokrojone, czasem dodaję też śledzia, w zależności od tego, co mam). To „serce” sałatki, nadaje słony i lekko kwaśny smak oraz sytość, żeby nie było tylko ziemniaków z cebulą.
– 8 ziemniaków (zawsze wybieram ziemniaki w odpowiednim rozmiarze, nie za duże, nie za małe, około 700-800 g w sumie, żeby się nie rozpadały podczas gotowania i nie zajmować wieczności na obieranie). Bez nich nie ma sałatki „orientalnej”.
– 2 cebule (ja używam jednej białej i jednej czerwonej, czerwona jest łagodniejsza, ale może być każda). Bez cebuli to tylko ziemniaki z rybą, nic do opowiadania.
– 1-2 łyżki oleju (olej słonecznikowy lub oliwa z oliwek, w zależności od upodobań – czasem dodaję olej z ryby, jeśli smakuje dobrze).
– 1 łyżka octu (białego lub jabłkowego, nie za agresywnego, ale żeby nadał kwasowości i trochę przełamał tłustość ryby).
– 1 papryka konserwowa (w occie, wielkości dłoni, lub dwie mniejsze; bez niej brakuje mi koloru i lekkiej słodyczy).
– Sól do smaku (zależy, jak słona jest makrela, czasem w ogóle nie dodaję).
Opcjonalnie: czarne oliwki (nie zawsze mam, ale dobrze się komponują), odrobina pieprzu (jeśli chcę bardziej pikantną nutę).
1. Myję ziemniaki ze skórką, inaczej nie zachowają formy podczas gotowania. Nie oszczędzajcie na myciu, bo nie chcecie, żeby brud ze skórki trafił do garnka. Wkładam je do gotowania w zimnej wodzie z dobrą łyżką soli. Nigdy nie wlewam wrzącej wody na zimne ziemniaki, bo skórka pęka i wygląda to źle. Ustawiam odpowiedni ogień, nie na turbo, i gotuję przez około 25-30 minut, ale zawsze sprawdzam nożem. Jeśli wchodzi łatwo, są gotowe, ale nie mogą być zbyt rozgotowane, bo zamienią się w puree, gdy je kroję. Czasem, przy nowych ziemniakach, nie wiem czemu, trzeba na nie bardziej uważać.
2. Gdy ziemniaki się gotują, zabieram się za resztę. Marynowaną rybę kroję w kostkę lub paski, jak się da. Czasem znajduję kawałki z kręgosłupem; ostrożnie je wyjmuję. Jeśli ma grubą skórę lub resztki ości, nie wrzucam ich do sałatki, nie warto psuć sobie zębów na przekąskę.
3. Cebulę obieram, szybko przepłukuję pod zimną wodą (żeby za bardzo nie płakać, chociaż i tak nie zawsze to działa, nie wiem dlaczego, ale przynajmniej próbuję), a następnie kroję jak najcieńsze paski, julienne. Paprykę dobrze odsączam, lekko osuszam na ręczniku, a potem kroję w cienkie plasterki. Lubię odłożyć kilka plasterków na dekorację na koniec, tak wygląda weselej.
4. Gdy ziemniaki są gotowe, odcedzam je i zostawiam na 5 minut, żeby nie poparzyć sobie rąk (lub, jeśli się spieszę, krótko polewam je zimną wodą, ale nie zawsze polecam, bo wydaje się, że „utwardza” je). Obieram je cierpliwie małym nożem, a potem kroję w kostkę wielkości palca, nie za małe, żeby się nie rozpadły, ani za duże, żeby nie trzeba było robić miejsca na talerzu.
5. W dużej misce (na tyle, żeby móc wymieszać bez rozlewania) wrzucam ziemniaki, cebulę, paprykę, rybę. Posypuję solą, wlewam olej (ja mieszam olej z ryby z odrobiną słonecznikowego, jeśli to konieczne), a potem ocet. Delikatnie mieszam dwoma łyżkami, żeby nie rozgnieść ziemniaków. Nie mieszam, nie rozgniatam, tylko przewracam i powoli kręcę. Sprawdzam smak soli i kwasowości – jeśli czegoś brakuje, dodaję więcej.
6. Układam kilka plasterków papryki na wierzchu, czasem także kilka oliwek. Nie wiem, kto wymyślił dekorację, ale bez niej to jakoś nie to samo.
Ta sałatka jest dobra, kiedy zostawisz ją na chwilę, nie psuje się, jeśli trafi do lodówki na pół godziny przed podaniem, może nawet jej to dobrze zrobi. Lubię ją bardziej w temperaturze pokojowej, nie lodowatej, ale to zależy od gustu.
Wskazówki, wariacje i pomysły na podanie
Przydatne wskazówki:
– Ziemniaki nie powinny być gotowane do rozpadu, chcesz, żeby były jędrne, w przeciwnym razie robisz puree z cebulą. Dodaj sól od początku do wody, w przeciwnym razie będą miały „mączny” smak.
– Jakość marynowanej ryby ma duże znaczenie. Nie oszczędzaj na niej, jeśli kupisz coś o dziwnym smaku, zepsuje wszystko.
– Cebulę można „złagodzić”, jeśli zostawisz ją na 5 minut w occie z odrobiną soli przed dodaniem do sałatki, będzie łagodniejsza i nie podrażni żołądka.
– Jeśli chcesz, żeby sałatka była bogatsza, możesz dodać 2-3 ugotowane jajka pokrojone w plastry, nawet jeśli brzmi to „tradycyjnie”, wydaje mi się, że pasuje.
Zamienniki składników:
– Ziemniaki można zastąpić batatami, ale smak będzie inny (bardziej egzotyczny, nie każdemu to smakuje). Niektórzy dodają też ugotowaną marchewkę, nie jest źle.
– Ryba: jeśli nie znajdziesz makreli, pasuje marynowany śledź, sardynka, a nawet tuńczyk z puszki, jeśli nie masz wyjścia (ale to nie ten sam smak, tuńczyk jest zbyt mdły i suchy).
– Olej: jeśli chcesz coś bardziej dietetycznego, użyj oliwy z oliwek extra virgin, ale nie za dużo.
– Dla osób z alergiami lub chcących „bezglutenowo”, przepis jest w porządku, nie zawiera glutenu. Kto chce bez cebuli, może spróbować z dymką lub rzodkiewką, ale smak zmienia się znacznie.
Wariacje:
– Możesz dodać czarne lub zielone oliwki, w zależności od tego, co znajdziesz.
– Jeśli chcesz więcej świeżości, dodaj trochę posiekanej natki pietruszki.
– Dla wersji wegańskiej, wyjmij rybę i dodaj wędzone tofu lub ugotowaną ciecierzycę – to nie to samo, ale coś się dzieje.
– Jeśli masz kiszone ogórki, pokrój kilka cienkich plasterków i użyj ich zamiast papryki, dodaj odrobinę cukru, jeśli są zbyt kwaśne.
– Niektórzy dodają też odrobinę musztardy do dressingu, ale nie jest to w moim guście.
Pomysły na podanie:
– Lubię to z grubymi kromkami czarnego chleba lub świeżą bagietką, świetnie pasuje też z garścią rukoli obok, jeśli chcę poczuć się „fancy”.
– Szklanka wytrawnego białego wina lub zimny aperitif świetnie pasuje, ale równie dobrze sprawdzi się lemoniada lub woda mineralna z plasterkami cytryny.
– W pełnym menu podaję to obok zupy kremowej lub zupy warzywnej, żeby się nasycić.
Najczęściej zadawane pytania
Czy mogę zrobić sałatkę dzień wcześniej?
Tak, ale musicie wiedzieć, że po około 24 godzinach smaki się bardziej mieszają, a cebula może stać się dość intensywna. Jeśli trzymacie ją w lodówce, dobrze ją przykryjcie i dodajcie liście pietruszki lub plasterki papryki tuż przed podaniem, bo inaczej zwiędną.
Jeśli nie mam marynowanej ryby, czy mogę użyć wędzonej?
Można, ale to inna historia. Wędzona ryba (makrela lub śledź) jest bardziej słona i ma inny rodzaj tłuszczu, więc zmniejszcie sól w sałatce i nie przesadzajcie z olejem.
Co mogę zrobić, żeby cebula mnie nie piekła?
„Złagodźcie” ją, zostawiając na 5 minut w zimnej wodzie z octem i solą, a następnie dobrze ją odsączcie. Lub użyjcie cebuli czerwonej, która jest łagodniejsza. Jeśli w ogóle nie lubicie surowej cebuli, możecie spróbować dymki lub nawet trochę pora.
Ziemniaki mi się rozpadły. Co zrobiłem źle?
Najprawdopodobniej albo gotowaliście je za długo, albo wybraliście ziemniaki do puree (te z różową skórką zazwyczaj lepiej nadają się do sałatki, są bardziej „jędrne”). Nie mieszajcie ich na siłę, użyjcie dwóch łyżek lub łopatki.
Czy mogę dodać majonez?
Można, ale wtedy to już nie jest lekka sałatka, staje się czymś innym (jak sałatka jarzynowa z rybą). Jeśli jednak was kusi, dodajcie łyżkę, nie zalewajcie wszystkiego – żeby nie zdominowało innych smaków.
Wartości odżywcze (przybliżone)
Na jedną porcję (około jednej trzeciej przepisu powyżej, czyli dla dorosłego o normalnym apetycie) można się spodziewać około 350-400 kcal, z czego:
– Białko: około 12-15 g (większość z ryby i trochę z ziemniaka)
– Węglowodany: około 55-60 g (ziemniaki dominują tutaj)
– Tłuszcze: około 10-15 g, w zależności od ilości oleju/tłustej ryby, jaką używacie
Sałatka nie jest „dietetyczna” w klasycznym sensie, ale też nie jest bombą kaloryczną; ma wystarczająco dużo węglowodanów na energię, wystarczająco dużo białka z ryby, a tłuszcze nie wyskakują z normy, jeśli nie polejecie olejem z chochli. Jeśli zmniejszycie olej lub użyjecie chudszej ryby, kalorie automatycznie spadną. Z drugiej strony, dzięki zawartości ryby, dostarcza omega 3, witaminy B i D, plus trochę błonnika z warzyw. Dla tych, którzy są na diecie, mogą zmniejszyć ilość ziemniaków lub dodać więcej cebuli/papryki i będzie w porządku.
Jak przechowywać i podgrzewać
Ta sałatka przechowuje się w lodówce, w zamkniętym pojemniku, przez około 2-3 dni bez problemu. Uwaga, nie zostawiajcie metalowej łyżki w środku, bo zmienia smak. Nie polecam mrożenia, bo warzywa stają się wodniste i tekstura jest zupełnie inna. Jeśli jednak chcecie ją podgrzać (nie jest to dla mnie konieczne, ale widziałem, że niektórzy to robią), włóżcie małą porcję do mikrofalówki, ale szczerze mówiąc, nie warto, najlepszy smak jest na zimno lub w temperaturze pokojowej. Jeśli puściło za dużo soku, odsączcie trochę przed podaniem, bo inaczej ziemniaki będą się rozklejały. Jeśli macie resztki, sprawdźcie cebulę – czasem po dniu-dwóch może się zepsuć, wtedy albo ją wyjmijcie, albo zaakceptujcie, że będzie trochę ostrzejsza.
To wszystko o sałatce z ziemniaków i marynowanej makreli, tak jak ją robię, bez pretensji, ale z smakiem.
Nie chcąc się rozwlekać: dla dwóch-trzech osób, jeśli stawiam na stole, całość trwa około 40-45 minut, jeśli nie jestem w pośpiechu (a nie polecam się spieszyć za bardzo, bo ryba i ziemniaki potrzebują chwilę, by „oddychać”, zanim je wymieszasz). U mnie, wliczając opowiadanie lub zerkanie na coś w telewizji, całość zajmuje około 50 minut, z czego jakieś 30 minut to gotowanie ziemniaków. Nie ma w tym filozofii, to tylko krojenie, obieranie i wrzucanie do miski, powiedziałbym, że to między „prawie każdy może” a „trzeba mieć tylko dobry nóż”.
Robię tę sałatkę dość często z bardzo prostego powodu: nie potrzebujesz jakichś wyszukanych składników, a zawsze gdzieś znajdziesz słoik z marynowaną rybą lub przynajmniej konserwę, która uratuje cię, gdy jesteś głodny i nie masz ochoty na poważne gotowanie. Poza tym, jeśli pytacie mnie, pasuje do każdego sezonu: latem je się na zimno, zimą jest dość sycąca, żeby nie narzekać, że jesteś głodny po godzinie. I, między nami mówiąc, dla tych, którzy poszczą rybę lub chcą czegoś bez ciężkiego mięsa, to jest to, czego potrzebują.
Więc powiem, co używam, z gramaturą i dlaczego:
– 200 g marynowanego makreli (to mniej więcej tyle, ile wchodzi w klasycznym słoiku ze supermarketu, ja biorę gotowe pokrojone, czasem dodaję też śledzia, w zależności od tego, co mam). To „serce” sałatki, nadaje słony i lekko kwaśny smak oraz sytość, żeby nie było tylko ziemniaków z cebulą.
– 8 ziemniaków (zawsze wybieram ziemniaki w odpowiednim rozmiarze, nie za duże, nie za małe, około 700-800 g w sumie, żeby się nie rozpadały podczas gotowania i nie zajmować wieczności na obieranie). Bez nich nie ma sałatki „orientalnej”.
– 2 cebule (ja używam jednej białej i jednej czerwonej, czerwona jest łagodniejsza, ale może być każda). Bez cebuli to tylko ziemniaki z rybą, nic do opowiadania.
– 1-2 łyżki oleju (olej słonecznikowy lub oliwa z oliwek, w zależności od upodobań – czasem dodaję olej z ryby, jeśli smakuje dobrze).
– 1 łyżka octu (białego lub jabłkowego, nie za agresywnego, ale żeby nadał kwasowości i trochę przełamał tłustość ryby).
– 1 papryka konserwowa (w occie, wielkości dłoni, lub dwie mniejsze; bez niej brakuje mi koloru i lekkiej słodyczy).
– Sól do smaku (zależy, jak słona jest makrela, czasem w ogóle nie dodaję).
Opcjonalnie: czarne oliwki (nie zawsze mam, ale dobrze się komponują), odrobina pieprzu (jeśli chcę bardziej pikantną nutę).
1. Myję ziemniaki ze skórką, inaczej nie zachowają formy podczas gotowania. Nie oszczędzajcie na myciu, bo nie chcecie, żeby brud ze skórki trafił do garnka. Wkładam je do gotowania w zimnej wodzie z dobrą łyżką soli. Nigdy nie wlewam wrzącej wody na zimne ziemniaki, bo skórka pęka i wygląda to źle. Ustawiam odpowiedni ogień, nie na turbo, i gotuję przez około 25-30 minut, ale zawsze sprawdzam nożem. Jeśli wchodzi łatwo, są gotowe, ale nie mogą być zbyt rozgotowane, bo zamienią się w puree, gdy je kroję. Czasem, przy nowych ziemniakach, nie wiem czemu, trzeba na nie bardziej uważać.
2. Gdy ziemniaki się gotują, zabieram się za resztę. Marynowaną rybę kroję w kostkę lub paski, jak się da. Czasem znajduję kawałki z kręgosłupem; ostrożnie je wyjmuję. Jeśli ma grubą skórę lub resztki ości, nie wrzucam ich do sałatki, nie warto psuć sobie zębów na przekąskę.
3. Cebulę obieram, szybko przepłukuję pod zimną wodą (żeby za bardzo nie płakać, chociaż i tak nie zawsze to działa, nie wiem dlaczego, ale przynajmniej próbuję), a następnie kroję jak najcieńsze paski, julienne. Paprykę dobrze odsączam, lekko osuszam na ręczniku, a potem kroję w cienkie plasterki. Lubię odłożyć kilka plasterków na dekorację na koniec, tak wygląda weselej.
4. Gdy ziemniaki są gotowe, odcedzam je i zostawiam na 5 minut, żeby nie poparzyć sobie rąk (lub, jeśli się spieszę, krótko polewam je zimną wodą, ale nie zawsze polecam, bo wydaje się, że „utwardza” je). Obieram je cierpliwie małym nożem, a potem kroję w kostkę wielkości palca, nie za małe, żeby się nie rozpadły, ani za duże, żeby nie trzeba było robić miejsca na talerzu.
5. W dużej misce (na tyle, żeby móc wymieszać bez rozlewania) wrzucam ziemniaki, cebulę, paprykę, rybę. Posypuję solą, wlewam olej (ja mieszam olej z ryby z odrobiną słonecznikowego, jeśli to konieczne), a potem ocet. Delikatnie mieszam dwoma łyżkami, żeby nie rozgnieść ziemniaków. Nie mieszam, nie rozgniatam, tylko przewracam i powoli kręcę. Sprawdzam smak soli i kwasowości – jeśli czegoś brakuje, dodaję więcej.
6. Układam kilka plasterków papryki na wierzchu, czasem także kilka oliwek. Nie wiem, kto wymyślił dekorację, ale bez niej to jakoś nie to samo.
Ta sałatka jest dobra, kiedy zostawisz ją na chwilę, nie psuje się, jeśli trafi do lodówki na pół godziny przed podaniem, może nawet jej to dobrze zrobi. Lubię ją bardziej w temperaturze pokojowej, nie lodowatej, ale to zależy od gustu.
Wskazówki, wariacje i pomysły na podanie
Przydatne wskazówki:
– Ziemniaki nie powinny być gotowane do rozpadu, chcesz, żeby były jędrne, w przeciwnym razie robisz puree z cebulą. Dodaj sól od początku do wody, w przeciwnym razie będą miały „mączny” smak.
– Jakość marynowanej ryby ma duże znaczenie. Nie oszczędzaj na niej, jeśli kupisz coś o dziwnym smaku, zepsuje wszystko.
– Cebulę można „złagodzić”, jeśli zostawisz ją na 5 minut w occie z odrobiną soli przed dodaniem do sałatki, będzie łagodniejsza i nie podrażni żołądka.
– Jeśli chcesz, żeby sałatka była bogatsza, możesz dodać 2-3 ugotowane jajka pokrojone w plastry, nawet jeśli brzmi to „tradycyjnie”, wydaje mi się, że pasuje.
Zamienniki składników:
– Ziemniaki można zastąpić batatami, ale smak będzie inny (bardziej egzotyczny, nie każdemu to smakuje). Niektórzy dodają też ugotowaną marchewkę, nie jest źle.
– Ryba: jeśli nie znajdziesz makreli, pasuje marynowany śledź, sardynka, a nawet tuńczyk z puszki, jeśli nie masz wyjścia (ale to nie ten sam smak, tuńczyk jest zbyt mdły i suchy).
– Olej: jeśli chcesz coś bardziej dietetycznego, użyj oliwy z oliwek extra virgin, ale nie za dużo.
– Dla osób z alergiami lub chcących „bezglutenowo”, przepis jest w porządku, nie zawiera glutenu. Kto chce bez cebuli, może spróbować z dymką lub rzodkiewką, ale smak zmienia się znacznie.
Wariacje:
– Możesz dodać czarne lub zielone oliwki, w zależności od tego, co znajdziesz.
– Jeśli chcesz więcej świeżości, dodaj trochę posiekanej natki pietruszki.
– Dla wersji wegańskiej, wyjmij rybę i dodaj wędzone tofu lub ugotowaną ciecierzycę – to nie to samo, ale coś się dzieje.
– Jeśli masz kiszone ogórki, pokrój kilka cienkich plasterków i użyj ich zamiast papryki, dodaj odrobinę cukru, jeśli są zbyt kwaśne.
– Niektórzy dodają też odrobinę musztardy do dressingu, ale nie jest to w moim guście.
Pomysły na podanie:
– Lubię to z grubymi kromkami czarnego chleba lub świeżą bagietką, świetnie pasuje też z garścią rukoli obok, jeśli chcę poczuć się „fancy”.
– Szklanka wytrawnego białego wina lub zimny aperitif świetnie pasuje, ale równie dobrze sprawdzi się lemoniada lub woda mineralna z plasterkami cytryny.
– W pełnym menu podaję to obok zupy kremowej lub zupy warzywnej, żeby się nasycić.
Najczęściej zadawane pytania
Czy mogę zrobić sałatkę dzień wcześniej?
Tak, ale musicie wiedzieć, że po około 24 godzinach smaki się bardziej mieszają, a cebula może stać się dość intensywna. Jeśli trzymacie ją w lodówce, dobrze ją przykryjcie i dodajcie liście pietruszki lub plasterki papryki tuż przed podaniem, bo inaczej zwiędną.
Jeśli nie mam marynowanej ryby, czy mogę użyć wędzonej?
Można, ale to inna historia. Wędzona ryba (makrela lub śledź) jest bardziej słona i ma inny rodzaj tłuszczu, więc zmniejszcie sól w sałatce i nie przesadzajcie z olejem.
Co mogę zrobić, żeby cebula mnie nie piekła?
„Złagodźcie” ją, zostawiając na 5 minut w zimnej wodzie z octem i solą, a następnie dobrze ją odsączcie. Lub użyjcie cebuli czerwonej, która jest łagodniejsza. Jeśli w ogóle nie lubicie surowej cebuli, możecie spróbować dymki lub nawet trochę pora.
Ziemniaki mi się rozpadły. Co zrobiłem źle?
Najprawdopodobniej albo gotowaliście je za długo, albo wybraliście ziemniaki do puree (te z różową skórką zazwyczaj lepiej nadają się do sałatki, są bardziej „jędrne”). Nie mieszajcie ich na siłę, użyjcie dwóch łyżek lub łopatki.
Czy mogę dodać majonez?
Można, ale wtedy to już nie jest lekka sałatka, staje się czymś innym (jak sałatka jarzynowa z rybą). Jeśli jednak was kusi, dodajcie łyżkę, nie zalewajcie wszystkiego – żeby nie zdominowało innych smaków.
Wartości odżywcze (przybliżone)
Na jedną porcję (około jednej trzeciej przepisu powyżej, czyli dla dorosłego o normalnym apetycie) można się spodziewać około 350-400 kcal, z czego:
– Białko: około 12-15 g (większość z ryby i trochę z ziemniaka)
– Węglowodany: około 55-60 g (ziemniaki dominują tutaj)
– Tłuszcze: około 10-15 g, w zależności od ilości oleju/tłustej ryby, jaką używacie
Sałatka nie jest „dietetyczna” w klasycznym sensie, ale też nie jest bombą kaloryczną; ma wystarczająco dużo węglowodanów na energię, wystarczająco dużo białka z ryby, a tłuszcze nie wyskakują z normy, jeśli nie polejecie olejem z chochli. Jeśli zmniejszycie olej lub użyjecie chudszej ryby, kalorie automatycznie spadną. Z drugiej strony, dzięki zawartości ryby, dostarcza omega 3, witaminy B i D, plus trochę błonnika z warzyw. Dla tych, którzy są na diecie, mogą zmniejszyć ilość ziemniaków lub dodać więcej cebuli/papryki i będzie w porządku.
Jak przechowywać i podgrzewać
Ta sałatka przechowuje się w lodówce, w zamkniętym pojemniku, przez około 2-3 dni bez problemu. Uwaga, nie zostawiajcie metalowej łyżki w środku, bo zmienia smak. Nie polecam mrożenia, bo warzywa stają się wodniste i tekstura jest zupełnie inna. Jeśli jednak chcecie ją podgrzać (nie jest to dla mnie konieczne, ale widziałem, że niektórzy to robią), włóżcie małą porcję do mikrofalówki, ale szczerze mówiąc, nie warto, najlepszy smak jest na zimno lub w temperaturze pokojowej. Jeśli puściło za dużo soku, odsączcie trochę przed podaniem, bo inaczej ziemniaki będą się rozklejały. Jeśli macie resztki, sprawdźcie cebulę – czasem po dniu-dwóch może się zepsuć, wtedy albo ją wyjmijcie, albo zaakceptujcie, że będzie trochę ostrzejsza.
To wszystko o sałatce z ziemniaków i marynowanej makreli, tak jak ją robię, bez pretensji, ale z smakiem.
Składniki
200g marynowanej makreli, 8 ziemniaków, 2 cebule, olej, ocet, sól, papryka