Τυρί από Γάλα Αγελάδας

Για να ετοιμάσω ένα γοητευτικό και νόστιμο τυρί, άρχισα βράζοντας το γάλα σε μια μεγάλη κατσαρόλα, κατά προτίμηση από ανοξείδωτο χάλυβα, για να αποφύγω χημικές αντιδράσεις που θα μπορούσαν να αλλοιώσουν τη γεύση. Επέλεξα να χρησιμοποιήσω φρέσκο γάλα, κατά προτίμηση από τοπική πηγή, καθώς η ποιότητα του γάλακτος είναι θεμελιώδης για την απόκτηση ενός εξαιρετικού τυριού. Μόλις το γάλα άρχισε να βράζει, φρόντισα να μην το αφήσω χωρίς επίβλεψη, καθώς μπορεί να αφρίσει και να χυθεί, κάτι που θα ήταν σπατάλη.

Μόλις το γάλα βράσει, το άφησα να κρυώσει. Όταν η θερμοκρασία του γάλακτος έφτασε περίπου 105 βαθμούς Φαρενάιτ, τη στιγμή που το έλεγξα με τη δοκιμή του δαχτύλου, ένιωσα σίγουρος να προσθέσω το πυτιά. Χρησιμοποίησα περίπου μια κουταλιά της σούπας υγρού πυτιά για τα 7,5 λίτρα γάλακτος. Ανακάτεψα καλά με ένα ξύλινο κουτάλι, διασφαλίζοντας ότι το πυτιά διανεμήθηκε ομοιόμορφα στο γάλα. Μετά την ανάμειξη, άφησα την κατσαρόλα στο τραπέζι της κουζίνας, όπου παρέμεινε ήσυχη για μισή ώρα. Κατά τη διάρκεια αυτού του χρόνου, πραγματοποιήθηκε η διαδικασία πήξης και το γάλα μετατράπηκε σταδιακά σε τυρί, σχηματίζοντας μια συνεπή μάζα.

Το επόμενο βήμα ήταν να χρησιμοποιήσω δύο σακουλάκια από γάζα για να στραγγίξω τη μάζα. Ήμουν προσεκτικός να μην χάσω ούτε μια σταγόνα, οπότε μετέφερα προσεκτικά τη μάζα σε μια άλλη κατσαρόλα. Αφού στραγγίξαμε το τυρί, άφησα τις σακούλες να στραγγίσουν για να αφαιρέσω την περίσσεια ορού γάλακτος. Μετά από περίπου 30 λεπτά, αποφάσισα να επεξεργαστώ μία από τις μερίδες. Έβαλα τη σακούλα σε ένα βαθύ πιάτο και την κάλυψα με ένα ρηχό πιάτο, έτσι ώστε το τυρί να πιεστεί και να αποκτήσει μια ωραία, ομοιόμορφη μορφή.

Για να αποκτήσω ένα ιδιαίτερο αλμυρό τυρί, αποφάσισα να βάλω τη δεύτερη μερίδα τυριού στη διατηρημένη μάζα, στην οποία πρόσθεσα μια σημαντική ποσότητα αλατιού, δημιουργώντας έτσι μια πλούσια άλμη. Άφησα αυτή τη σακούλα στην άλμη όλη τη νύχτα, επιτρέποντας στο τυρί να απορροφήσει ακριβώς την ποσότητα αλατιού που χρειάζεται για να αποκτήσει ισορροπημένη γεύση. Την επόμενη μέρα, πήρα το τυρί από την άλμη, το τοποθέτησα σε ένα άλλο βαθύ πιάτο και το κάλυψα ξανά με το ρηχό πιάτο, στη συνέχεια το έβαλα στο ψυγείο.

Έτσι, πήρα δύο τύπους τυριού: έναν γλυκό, ιδανικό για τα παιδιά μου και τον σύζυγό μου, και έναν αλμυρό, που είναι το αγαπημένο μου. Αυτή η απλή αλλά γεμάτη γεύση συνταγή με έκανε να εκτιμήσω ακόμη περισσότερο την τέχνη του σπιτικού τυριού. Αν και λυπάμαι που δεν μπόρεσα να αποτυπώσω κάθε βήμα της διαδικασίας προετοιμασίας με μια κάμερα, η ικανοποίηση από την απόλαυση ενός προϊόντος που παρασκευάστηκε με τόση αφοσίωση και υπομονή ήταν πραγματικά ανταποδοτική.