Κέικ με Ανανά

Για την Ημέρα της Μητέρας, αποφάσισα να φτιάξω μια ειδική τούρτα που δεν θα ήταν μόνο ένα επιδόρπιο, αλλά και μια πραγματική γιορτή γεύσεων. Η τούρτα εξαφανίστηκε γρήγορα και η ελαφρώς ξινή γεύση της ήταν τέλεια για μια ζεστή ανοιξιάτικη μέρα. Να πώς την έφτιαξα, βήμα προς βήμα.

Για αρχή, ετοίμασα τη βάση. Σε ένα μεγάλο μπολ, ανάμειξα τους κρόκους με τη ζάχαρη και την εκχύλιση λεμονιού, διασφαλίζοντας ότι η ζάχαρη διαλύθηκε πλήρως. Στη συνέχεια, συνδύασα το αλεύρι με το μπέικιν πάουντερ, το οποίο κοσκίνισα πάνω από το μείγμα αυγών, ανακατεύοντας προσεκτικά τα πάντα μέχρι να αποκτήσω μια ομοιογενή σύνθεση. Χωριστά, χτύπησα τα 8 ασπράδια με λίγο σταθεροποιητή, αποκτώντας μια σφιχτή αφρώδη μάζα. Αυτή στη συνέχεια ενσωματώθηκε απαλά στο αρχικό μείγμα, προσέχοντας να μην χάσω τον αέρα από την αφρώδη μάζα.

Κάλυψα τον πάτο ενός ταψιού με χαρτί ψησίματος, το οποίο άλειψα με λάδι, και στη συνέχεια έριξα την ζύμη στο ταψί, ισιώνοντάς την με μια σπάτουλα. Η βάση ψήνεται σε μέτρια θερμοκρασία, στους 180°C, μέχρι να γίνει χρυσή και μια οδοντογλυφίδα που εισάγεται στη μέση να βγαίνει καθαρή. Εν τω μεταξύ, άρχισα να ετοιμάζω την κρέμα. Ανέμειξα τους κρόκους με τη ζάχαρη και πρόσθεσα κρύο γάλα, ανακατεύοντας καλά. Έβαλα το μείγμα να βράσει, ανακατεύοντας συνεχώς, μέχρι να αρχίσει να πήζει. Έπρεπε να προσέξω να μην το αφήσω πολύ ώρα στη φωτιά, καθώς υπήρχε κίνδυνος να κόψει. Αν αυτό συνέβαινε, είχα την έτοιμη λύση: μια γρήγορη ανάμειξη με μίξερ για να το επαναφέρω στην επιθυμητή σύσταση.

Αφού η κρέμα πήξε, ανάμειξα την ζελατίνα με γεύση λεμονιού σε 250 ml νερού, το οποίο ζέστανα στο φούρνο μικροκυμάτων μέχρι να γίνει ζεστό. Έριξα τη ζελατίνα πάνω από την κρέμα αυγών, ανακατεύοντας καλά, και στη συνέχεια άφησα τα πάντα στο ψυγείο για να πήξουν. Αφού η κρέμα κρυώσει και πήξει, την ανακάτεψα ξανά σε υψηλή ταχύτητα, κάνοντάς την λιγότερο κολλώδη. Τέλος, πρόσθεσα χτυπημένη κρέμα, ανακατεύοντας απαλά.

Αφού η βάση κρυώσει εντελώς, την έκοψα στα δύο οριζόντια, προετοιμάζοντας την συναρμολόγηση. Έστρωσα ένα ταψί με μεμβράνη, αφήνοντας τις άκρες πιο μακριές. Στο ταψί, τοποθέτησα τις φέτες ανανά, καλά στραγγισμένες από το σιρόπι, και έριξα τη μισή από την πήζουσα κρέμα από πάνω, ισιώνοντάς την καλά. Πρόσθεσα μια στρώση βάσης, την οποία βρέξα με το σιρόπι ανανά, ακολουθούμενη από τη δεύτερη μισή της κρέμας. Κάλυψα τα πάντα με τη δεύτερη στρώση βάσης, την οποία βρέξα ξανά.

Σήκωσα τις άκρες της μεμβράνης για να καλύψω την τούρτα και την άφησα στο ψυγείο για να πήξει καλά. Μετά από μερικές ώρες, έβγαλα την τούρτα από το ταψί αναποδογυρίζοντάς την σε μια πιατέλα. Μπορεί να σερβιριστεί σκέτη ή, για επιπλέον γεύση, με φρέσκες φράουλες. Αυτή η τούρτα ήταν πραγματικά μια γαστρονομική απόλαυση, φέρνοντας χαμόγελα στα πρόσωπα των αγαπημένων.