Φοκάτσια με Stracchino Χωρίς Μαγιά

Για πολύ καιρό ήθελα να δοκιμάσω αυτή τη απλή αλλά νόστιμη συνταγή και τελικά, ένα βράδυ της εβδομάδας, είχα την τέλεια ευκαιρία να την προετοιμάσω. Είναι μια ιδανική συνταγή για αυτές τις στιγμές που δεν έχετε διάθεση για περίπλοκα πράγματα, αλλά θέλετε να απολαύσετε κάτι υγιεινό και νόστιμο. Γιατί είπα ότι είχα την ευκαιρία; Μία μέρα πριν, επισκέφτηκα μια τοπική γαλακτοκομική επιχείρηση - μία από τις καλύτερες στην περιοχή, με προϊόντα υψηλής ποιότητας, όπου αγόρασα μοτσαρέλα από βουβάλι, burrata, ricotta, τυρί κατσίκας και πολύ stracchino, ένα κρεμώδες και εκλεπτυσμένο τυρί που είναι χαρακτηριστικό της περιοχής Emilia Romagna της Ιταλίας. Με τόσα πολλά τυριά στο ψυγείο, αποφάσισα να εκμεταλλευτώ την ευκαιρία και να φτιάξω μια νόστιμη focaccia.

Αρχίζοντας με την προετοιμασία της ζύμης, ανακάτεψα το αλεύρι με νερό και τρεις κουταλιές ελαιόλαδο, ζυμώνοντας καλά μέχρι να αποκτήσω μια ομοιογενή και ελαστική υφή. Στη συνέχεια, τύλιξα τη ζύμη σε μεμβράνη και την άφησα να ξεκουραστεί σε θερμοκρασία δωματίου για περίπου μία ώρα, ώστε να αναπτυχθούν οι γεύσεις. Αφού πέρασε ο χρόνος, χώρισα τη ζύμη σε δύο ίσα μέρη. Με τη βοήθεια αλευριού, άνοιξα την πρώτη μισή σε ένα πολύ λεπτό φύλλο, το οποίο τοποθέτησα σε ένα μεγάλο ταψί που είχε προθερμανθεί και καλυμμένο με λαδόκολλα.

Στη συνέχεια, πρόσθεσα κομμάτια stracchino και τυρί σε όλη την επιφάνεια της ζύμης, διασφαλίζοντας ότι το τυρί ήταν ομοιόμορφα κατανεμημένο για να λιώσει όμορφα κατά τη διάρκεια του ψησίματος. Μετά από αυτό, άνοιξα και το δεύτερο φύλλο ζύμης, το οποίο τοποθέτησα πάνω από τα τυριά, δημιουργώντας έτσι μια νόστιμη γέμιση ανάμεσα στις δύο στρώσεις ζύμης. Άλειψα την επιφάνεια με ελαιόλαδο, χρησιμοποιώντας ένα πινέλο για να αποκτήσω μια χρυσή και τραγανή κρούστα, στη συνέχεια πασπάλισα λίγο αλάτι για να ενισχύσω τις γεύσεις.

Έβαλα τη focaccia στο προθερμασμένο φούρνο στους 250 βαθμούς Κελσίου, ρυθμισμένο σε αερισμό, για περίπου 10 λεπτά. Αν ο φούρνος δεν έχει ανεμιστήρα, ο χρόνος ψησίματος μπορεί να παραταθεί σε 14-15 λεπτά. Αφού ψήθηκε, έβγαλα τη focaccia από το φούρνο και την άφησα να κρυώσει λίγο. Στη συνέχεια, την έκοψα σε γενναιόδωρες μερίδες και την σέρβιρα ζεστή, απολαμβάνοντας το ακαταμάχητο άρωμα των λιωμένων τυριών και της αφράτης ζύμης. Αυτή η focaccia είναι τέλεια τόσο ως ορεκτικό όσο και ως σνακ, φέρνοντας μια πινελιά Ιταλίας σε κάθε μπουκιά.