Panzerotti ziemniaczane z mozzarellą i szynką

Zrobiłem panzerotti z ziemniakami, mozzarellą i szynką wiele razy, gdy potrzebuję czegoś sycącego i nie chcę spędzać godzin w kuchni. Pracuje się dobrze z ciastem ziemniaczanym, jeśli używasz posypanej mąką powierzchni i jeśli nie spieszysz się z napełnieniem wszystkiego na początku. Ziemniaki powinny ostygnąć trochę, w przeciwnym razie masa wyjdzie zbyt miękka. Farsz z mozzarellą i szynką jest klasyczny, nie ma tu zbytnio miejsca na pomyłki. Szybkie informacje Czas całkowity: około 1 godzina Czas przygotowania: 35-40 minut Czas gotowania: 20 minut (w tym gotowanie ziemniaków i smażenie) Porcje: 8-10 sztuk (zależy, jak duże je zrobisz) Trudność: średnia Rodzaj przepisu: sycąca przekąska, casualowy posiłek Składniki Na ciasto: 500 g ziemniaków (ważone po ugotowaniu i obraniu) 1 jajko 2 łyżki oliwy z oliwek 80-100 g mąki pszennej (najpierw dodaj tylko połowę, resztę w razie potrzeby) 10 g skrobi ziemniaczanej 50 g startego parmezanu sól pieprz Na farsz: 200 g mozzarelli (pokrojonej w małe kostki) 100 g szynki (w paski lub cienkie kosteczki) Na zewnątrz: 2 jajka mąka do obtoczenia bułka tarta olej do smażenia (na tyle, aby pokryć połowę grubości panzerotti na patelni) Sposób przygotowania 1. Ugotuj ziemniaki w skórce, następnie obierz je i zgnieć, gdy są jeszcze ciepłe. Pozwól puree całkowicie ostygnąć – w przeciwnym razie ciasto stanie się zbyt miękkie. 2. W dużej misce ubij jajko z oliwą z oliwek. Dodaj ostudzone ziemniaki do jajka i dobrze wymieszaj. 3. Dodaj sól i pieprz do smaku. Dodaj starty parmezan, połowę ilości mąki (40-50 g) oraz skrobię ziemniaczaną. Energicznie mieszaj łyżką lub ręką, aż wszystko się połączy. 4. Przenieś ciasto na posypany mąką stół roboczy. Zacznij wyrabiać. Jeśli widzisz, że ciasto się klei, stopniowo dodawaj resztę mąki. Ilość mąki zależy od tego, jak wilgotne były ziemniaki. Przestań, gdy ciasto nie klei się już do rąk i stołu, ale nie dodawaj zbyt dużo, aby nie wyszło twarde. 5. Podziel ciasto na małe kawałki, mniej więcej wielkości piłki do ping-ponga lub według tego, jak duże chcesz mieć panzerotti. Możesz zrobić je mniejsze, jeśli wolisz przekąski. 6. Uformuj każdą część w kulkę, a następnie rozwałkuj na okręgi lub kwadraty, ręcznie lub wałkiem, na arkuszu papieru do pieczenia posypanym mąką. Ciasto łatwo się formuje, jeśli nie naciskasz zbyt mocno i jeśli w razie potrzeby posypiesz trochę mąką. 7. Umieść w centrum kilka kostek mozzarelli i szynki. Nie przeciążaj, w przeciwnym razie nie zamkną się dobrze. 8. Złóż każdy krążek (lub kwadrat) i mocno zaciśnij brzegi, aby farsz nie wydostał się podczas smażenia. Możesz je uszczelnić palcami lub widelcem. Przenieś je na talerz posypany mąką, aby się nie skleiły. 9. Wbij jajka do miski. Weź każdy panzerotto, najpierw obtocz w mące, potem w jajku, a następnie w bułce tartej. 10. Rozgrzej olej na głębokiej patelni na średnim ogniu. Smaż panzerotti z obu stron, aż staną się złote i chrupiące. Odsącz na papierze kuchennym. 11. Podawaj na ciepło, gdy mozzarella jest jeszcze roztopiona. Dlaczego często robię ten przepis To jedna z najprostszych wersji panzerotti, którą można szybko dostosować, jeśli masz ugotowane ziemniaki. Nie wymaga trudnych do znalezienia składników. Lubię teksturę ciasta ziemniaczanego, a mozzarella i szynka dają sycący farsz. Są dobre zarówno jako danie główne, jak i przekąska. Porady i wariacje Porady Ciasto łatwiej się formuje na papierze do pieczenia posypanym mąką. Jeśli masz bardzo wodniste ziemniaki, pozwól im całkowicie ostygnąć i dodawaj mąkę stopniowo. Brzegi muszą być dobrze uszczelnione, w przeciwnym razie mogą się otworzyć podczas smażenia. Bułka tarta nadaje chrupkości, ale nie dodawaj jej zbyt dużo, aby nie przytłoczyć smaku. Zamienniki Parmezan można pominąć, ale poprawia smak. Szynkę można zastąpić ugotowanym kurczakiem, salami lub nawet drobno posiekanymi warzywami. Skrobię ziemniaczaną można pominąć, jeśli jej nie masz, ale tekstura będzie nieco bardziej miękka. Wariacje Możesz zmienić rodzaj sera lub połączyć kilka (mozzarella, ser żółty, feta). Możesz dodać bazylię lub pietruszkę do masy dla smaku. Dla wersji wegetariańskiej użyj tylko sera i drobno posiekanych warzyw. Pomysły na podanie Są dobre jako ciepła przekąska na lunch lub kolację. Można je zabrać na wynos i szybko podgrzać w piekarniku. Pasują do prostej sałatki lub sosu pomidorowego. Najczęściej zadawane pytania 1. Czy można piec panzerotti z ziemniaków w piekarniku, a nie smażyć? Można piec w temperaturze 200°C, aż staną się rumiane, ale nie będą tak chrupiące jak smażone. Tekstura się różni. 2. Ile mąki powinienem dodać? To nie jest stała ilość? To zależy w dużej mierze od tego, jak wilgotne są ugotowane ziemniaki. Zacznij od 40-50 g, a następnie dodawaj stopniowo, aż ciasto przestanie się kleić. 3. Czy mogę użyć ziemniaków pozostałych z innego posiłku? Tak, jeśli są ugotowane bez dodatków i nie mają już soli lub dziwnych przypraw. Pozwól im osiągnąć temperaturę pokojową. 4. Jaki rodzaj mozzarelli jest najlepszy? Mozzarella do pizzy lub w formie batonu, nie ta bardzo wodnista z opakowania lub w serwatce, aby nie zmiękczyć wnętrza. 5. Czy można zamrażać nieusmażone panzerotti? Można je zamrażać przed smażeniem, ale najpierw muszą być obtoczone w mące, jajku i bułce tartej. Smaż je bezpośrednio z zamrażarki, uważając, aby olej nie pryskał. Wartości odżywcze Szacunkowe wartości dla jednej porcji (jedno średnie, usmażone panzerotto): Kalorie: ~160-200 kcal Białko: 7-9 g Tłuszcze: 7-9 g Węglowodany: 19-23 g Wartości te różnią się w zależności od tego, ile mąki i bułki tartej faktycznie używasz oraz od rodzaju szynki lub sera. Parmezan i mozzarella nieco podnoszą zawartość tłuszczu i białka. Przechowywanie i podgrzewanie Najlepiej smakują na świeżo, ale jeśli zostaną, można je przechowywać w lodówce przez dzień lub dwa. Szybko podgrzewają się w piekarniku lub na patelni, bez dodatkowego oleju, aż się podgrzeją w środku. Ponowne smażenie nie jest zalecane, stają się tłuste. Tekstura nie będzie już tak chrupiąca jak na początku, ale smak pozostaje dobry. Zamrażanie po smażeniu nie jest zalecane, ale można je zamrażać przed smażeniem, jak wspomniano powyżej.