Wieprzowina w sosie cebulowym z puree ziemniaczanym jako dodatek

Przeżyłem coś zabawnego, gdy po raz pierwszy robiłem taki rodzaj jedzenia: chciałem tylko ugotować ziemniaki, zrobić szybkie puree, a w tym czasie zadzwoniła do mnie mama, gdy odcedzałem wodę. Rozgadałem się, wrzuciłem masło na ziemniaki, ale… nie miałem mleka. Dodałem trochę wody z gotowania i pomyślałem, że co ma być, to będzie, bo nie miałem ochoty biegać do sklepu. I, co ciekawe, to puree okazało się najbardziej kremowe. Śmialiśmy się wtedy z mamą i żoną, nawet nie wiedziały, że nie dodałem mleka. Od tamtej pory ciągle robię to danie, ale zawsze coś w nim zmieniam – czasem dodaję więcej cebuli, innym razem nie mogę znaleźć papryki i wrzucam paprykę, lub zapominam wyjąć mięso na czas i wkładam je prosto z lodówki. I tak czy inaczej wychodzi smaczne, serio. Czas? Radzisz sobie w około godzinę, jeśli nie zaczynasz opowiadać przez telefon jak ja. Porcje – powiedzmy 5 głodnych lub 6 bardziej umiarkowanych, ja gdy gotuję, zakładam, że wystarczy dla całej rodziny, plus jedna porcja na następny dzień do zabrania. Nie jest to trudne, ale też nie do zrobienia w pośpiechu – to średnie tempo, więc nie panikuj, jeśli nigdy wcześniej nie smażyłeś mięsa. Robię to danie dość często, ponieważ to proste puree z masłem pasuje do wszystkiego – jest przyjacielem wszystkich, gdy potrzebujesz dodatku bez zbędnych fanfar. A mięso w sosie cebulowym to jedno z tych, które wypełnia dom pięknym zapachem, a nie musisz stać przy kuchence. Jeśli masz dzieci lub gości, którzy nie są fanami cebuli, możesz trochę oszukiwać w sosie (wyjaśnię poniżej), a mięso zawsze wychodzi soczyste, zwłaszcza jeśli nie spieszysz się, żeby je wysuszyć. Lista składników, żeby niczego nie zapomnieć: Do puree: 10 średnich ziemniaków, mniej więcej wielkości pięści – ziemniaki są podstawą, nadają konsystencję i nigdy nie zaszkodzi mieć jednego lub dwóch ekstra, jeśli lubisz, żeby zostało puree na następny dzień 1 łyżeczka masła lub margaryny (ja zdecydowanie wolę masło, ale jeśli ktoś ma nietolerancję, margaryna też się nada, nie róbcie z tego dramatu) Sól – według smaku, ale nie zapomnij dodać jej do gotującej się wody, w przeciwnym razie puree będzie strasznie mdłe Trochę mleka (około 100 ml), lub jeśli nie masz, użyj wody z gotowania ziemniaków – dla tekstury i odrobiny kremowości, nie musi być tłuste mleko Do mięsa i sosu: 500 g łopatki wieprzowej, pokrojonej nie za grubo, żeby mogła nabrać smaku – dzięki odrobinie tłuszczu nie wyschnie i nie stanie się twarda Olej – tyle, żeby pokryć dno patelni (50-70 ml powinno wystarczyć), do smażenia 6 dużych cebul, białych lub żółtych – cebula nadaje sosowi słodkawy smak, aby nie zdominował smaku mięsa 2 papryki lub, jeśli nie masz, czerwona papryka – dla koloru i odrobiny smaku, szczerze mówiąc, robiłem też tylko z cebulą, ale bez papryki jest smutno 2-3 łyżki gęstego koncentratu pomidorowego (pasty), do związania sosu i odrobiny kwasowości Sól, pieprz, według smaku Zielenina do dekoracji (pietruszka pasuje idealnie), ale szczerze, jeśli zapomnisz, to nie koniec świata 100 ml oleju do sosu (ja daję mniej, bo nie lubię, gdy „pływa”, ale zobacz przy smażeniu) To wszystko, nic nadzwyczajnego. 1. Zaczynam od ziemniaków, bo to trwa najdłużej i nie musisz ich pilnować. Obieram ze skórki, kroję na równe kawałki (ja się z tym nie męczę za bardzo, i tak się ugotują i zgniecie), wrzucam do garnka i zalewam wodą. Od początku dodaję sól, około łyżki, jeśli zapomnisz, nie jest to wielka tragedia, ale nie będzie to samo. Gotuję na średnim ogniu przez około 20 minut. Rada: nie pozwól, aby gotowały się zbyt mocno, bo będą się pienić i brudzić kuchenkę. Wbij cienki nóż w jeden z ziemniaków, jeśli wchodzi łatwo, są gotowe. Szybko odcedź wodę (zachowaj trochę, jeśli nie masz mleka!), wrzuć je z powrotem na ogień na kilka sekund, aby wyschły i dodaj masło oraz mleko. Używając tłuczka do puree lub widelca, jak najlepiej je zgnieć. Kiedy osiągniesz pożądaną konsystencję, dodaj więcej soli, jeśli czujesz, że potrzeba. U mnie puree wychodzi lepsze, jeśli nie „biję” go za długo – raz zbyt mocno się z nim męczyłem, żeby było kremowe i wyszło lepkie, od skrobi. 2. Przechodzę do mięsa. Ja myję łopatkę (nie wszyscy to robią, ale mi się to wydaje normalne). Kroję na odpowiednie kawałki, wielkości dłoni lub nawet mniejsze, jeśli chcesz, żeby się szybciej usmażyło. Rozgrzewam olej w głębokiej patelni lub garnku (wok jest jeszcze lepszy, jeśli masz), wrzucam kawałki mięsa i smażę je ze wszystkich stron. Nie przeładowuj, bo się nie smaży, tylko gotuje. Gdy lekko się zrumienią, wlej szklankę wody i przykryj pokrywką. Gotuj przez około 15-20 minut, aż mięso będzie prawie miękkie, a woda znacznie odparuje. 3. Wyjmij mięso na deskę do krojenia, odczekaj 2-3 minuty i pokrój w kostkę – tak mi się wydaje lepsze, do jedzenia łyżką z sosem, niż w duże plastry. 4. W szerokiej patelni lub garnku, wlej olej do sosu i wrzuć pokrojoną w julienne cebulę (cienkie paseczki), plus paprykę lub papryki, również pokrojone w cienkie plasterki. Nie stresuj się, żeby wszystko było idealnie równo, w końcu i tak zmiękną i się wymieszają. Smaż na średnim ogniu, od czasu do czasu mieszając, aby się nie przypaliły. Cebula musi dobrze zmięknąć, być lekko złocista, ale nie przypalona (jeśli poczujesz ostry zapach cebuli, ogień jest za mocny, przesuń patelnię z ognia na kilka sekund!). 5. Gdy cebula i papryka są miękkie i słodkie, dodaj koncentrat pomidorowy i trochę wody (około pół szklanki), plus sól i pieprz. Gotuj wolno przez około 10 minut, aby sos się związał. Na koniec dodaj pokrojone mięso, wymieszaj, aby nabrało smaku sosu, i gotuj jeszcze przez 3-4 minuty i… gotowe! 6. Podawaj puree na talerzu, polej sosem z mięsem, a jeśli masz ochotę, posyp pietruszką. U mnie nic nie umyka, dzieci czyszczą talerze kawałkiem chleba. Wskazówki i uwagi z kuchni: Przydatne wskazówki: Jeśli dodasz zimne mleko do puree, nie wyjdzie kremowe, „zsiądzie”. Podgrzej trochę mleko lub użyj wody z ziemniaków, bo jest już ciepła. Cebula zmięknie szybciej, jeśli na początku dodasz trochę soli. Nie stój jak na gwoździach, pozwól jej się zredukować na małym ogniu. Mięso, jeśli chcesz, żeby było soczyste i nie wyschło, nie spiesz się, żeby wyciągnąć je z garnka, dopóki nie będziesz mógł łatwo pokroić go nożem. Zamienniki i adaptacje: Nie chcesz wieprzowiny? Pasuje też kurczak, ale wtedy nie musisz go gotować tak długo, pierś lub udka szybko się gotują. Możesz też użyć wołowiny, jeśli masz cierpliwość, ale do wołowiny dodaj trochę czerwonego wina do sosu, dobrze mu to robi. Nie masz papryki? Czerwona papryka dobrze się sprawdzi, lub nawet zielona, jeśli nie chcesz, żeby sos był zbyt słodki. Dla wersji bezglutenowej – nie ma problemu, w przepisie nie ma mąki. Wegańska/dietetyczna – jeśli pominiesz mięso i dodasz brązowe grzyby, zamiast koncentratu pomidorowego możesz dodać trochę pasty pomidorowej i masz dobrą wersję postną, naprawdę sycącą. Wariacje: Niektórzy dodają też marchew pokrojoną w słupki do sosu, dla dodatkowej słodyczy. To nie zaszkodzi. Jeśli lubisz ostre, wrzuć cały ostry papryczkę do sosu, ale wyjmij ją na koniec, żeby goście nie wyskoczyli z krzeseł. Pomysły na podanie: Świetnie smakuje z sałatką z kiszonej kapusty lub kiszonymi ogórkami, jeśli chcesz coś chrupiącego obok. Do picia, dobre białe wino lub nawet zimne piwo pasuje idealnie, zwłaszcza jeśli nie jesz w biurze. Jeśli masz gości, postaw na środku stołu talerz z kiszonkami i pozwól im się obsłużyć samodzielnie. To danie nie wymaga protokołu. Często zadawane pytania od rodziny i przyjaciół: 1. Czy mogę dać mniej cebuli, bo nie lubię zbyt słodkiego sosu? Pewnie, możesz dać tylko 3-4 cebule, jeśli chcesz, ale pamiętaj – sos będzie mniej związany, bardziej „cienki”. Polecam nie usuwać jej całkowicie, cebula daje podstawę sosu, nie tylko słodki smak, ale także teksturę. 2. Czym mogę zastąpić wieprzowinę, jeśli chcę coś lżejszego? Pierś z kurczaka, udka bez kości, indyk lub nawet mięsiste grzyby (brązowe pieczarki, boczniaki), wszystko dobrze się sprawdzi. W przypadku kurczaka nie gotuj go długo, bo szybko wyschnie. 3. Czy mogę zrobić puree z olejem, jeśli nie mam masła? Tak, możesz dodać 1-2 łyżki oleju, ale niech to nie będzie olej słonecznikowy o intensywnym smaku. Najlepiej coś neutralnego, żeby puree nie było mdłe. 4. Co zrobić, jeśli moje puree wyszło zbyt rzadkie? Włóż je z powrotem na mały ogień i powoli mieszaj, aby para mogła wyjść i zgęstnieć. Jeśli jest naprawdę płynne, spróbuj zgnieść dodatkowe ugotowane ziemniaki osobno. 5. Jakie mięso wieprzowe najlepiej się nadaje? Łopatka bez kości lub karkówka, z odrobiną tłuszczu. Jeśli masz tylko mięso, wyjdzie trochę bardziej suche i potrzebuje więcej sosu. Wartości odżywcze – tak, na oko, ale dość dokładnie: Na jedną dużą porcję masz około 500 kcal (jeśli nie dodasz dużo oleju i masła). Tłuszcze około 20-22 g, z czego część z masła, reszta z mięsa i oleju. Białko około 25 g, węglowodany z ziemniaków (około 50-60 g). Przepis nie jest szczególnie dietetyczny, bądźmy szczerzy, ale też nie jest to coś, co powinno cię przerażać, jeśli zjesz jedną lub dwie porcje. Cebula przynosi również witaminy, minerały, błonnik. Jeśli chcesz zmniejszyć kalorie, ogranicz masło i olej do minimum, a do puree możesz dodać tylko wodę, bez mleka. Jak najlepiej przechowywać i podgrzewać: Sos z mięsem, w lodówce, w dobrze zamkniętym pojemniku – wytrzyma bez problemu 2-3 dni, a nawet 4, jeśli nie dotykałeś go mokrą łyżką. Puree, podobnie, ale nie wytrzymuje tak długo, po jednym lub dwóch dniach staje się twarde. Do podgrzewania najlepiej włożyć sos z mięsem na mały ogień, mieszając, żeby się nie przypalił. Puree – polej trochę mleka lub wody, wymieszaj i podgrzej w mikrofalówce lub na małym ogniu w garnku, w przeciwnym razie zostanie jak plastelina. To wszystko. Starałem się nic nie pominąć, ale jeśli zapomnisz o czymś, nie panikuj, to danie jest bardzo wybaczające. I jeszcze lepsze z kilkoma plasterkami kiszonych ogórków obok.