Polenta z serem i śmietaną

Kilka dni temu, po tym jak w połowie posprzątałem kuchnię i spojrzałem, co mi zostało w lodówce, przyszła mi ochota na coś prostego, bez zbędnych komplikacji. Przypomniałem sobie, jak jako dziecko budziłem się w sobotę rano i słyszałem, jak kukurydza skwierczy na patelni... Właściwie, trudno mi gotować cokolwiek innego, gdy najdzie mnie ochota na polentę z serem i śmietaną, każda inna myśl znika. Przyznaję, że za pierwszym razem, gdy próbowałem zrobić polentę samodzielnie, udało mi się stworzyć grudki, które nie chciały się rozpuścić nawet po pół godzinie mieszania. Teraz idzie gładko, nie stresuję się, a poza tym nauczyłem się małych sekretów od mamy i czasem coś wymyślam. Cały proces trwa około 25-30 minut, łącznie z myciem garnka na końcu, na dwie duże porcje (lub trzy mniejsze, jeśli nie jesteście wielkimi smakoszami). To jedna z tych rzeczy, w których trudno się pomylić, jeśli weźmiesz pod uwagę kilka prostych zasad. Powiedziałbym, że na poziomie trudności, polenta jest czymś, co na początku może przerażać, ale po zrobieniu jej raz, staje się jak jazda na rowerze (z wyjątkiem sytuacji, gdy zapomnisz mieszać, wtedy jest jak jazda na rowerze bez kółek). Zawsze wracam do tego przepisu, bo to rodzaj jedzenia pocieszającego, którego pragniesz na koniec dnia lub w leniwy dzień. Nie potrzebuje niczego specjalnego, pasuje na każdą okazję i niemożliwe jest, byś się nie najadł. Poza tym, szczerze mówiąc, jeśli masz dobry ser i świeżą śmietanę, nie potrzebujesz żadnych sztuczek. Jest tania, szybka i możesz dostosować ją na bieżąco, w zależności od tego, co masz w lodówce (robiłem ją z jogurtem, serem wiejskim, twarogiem, z tym, co się trafiło). Składniki, na 2 solidne porcje (na tyle, by nasycić dorosłego lub na 3, jeśli chcecie tylko spróbować): 1 szklanka wody (około 250 ml) – nie próbuj być wyrafinowany i używać wody mineralnej, bo nie warto Pół szklanki mąki kukurydzianej (125 ml, czyli niepełna szklanka, by mieć miejsce do mieszania) Szczypta soli – tak, żeby czuć, że jest, a nie tylko dla dekoracji Opakowanie kremowego sera ze śmietaną (zwykle 150 g) – używałem też innych serów do smarowania, ale ten jest bardziej kremowy, nie wiem czemu, chyba to wina śmietany 5-6 łyżek śmietany – koniecznie tłustej, inaczej wyjdzie wodnista i nie połączy się z serem Kawałek masła wielkości orzecha – powiedzmy 20-25 g, tylko dla smaku, nie żeby polenta pływała w nim Woda, oczywiście, jest bazą do polenty; jeśli dodasz za dużo, wyjdzie papka, za mało – stwardnieje i możesz złamać łyżkę. Mąkę kukurydzianą należy dodawać stopniowo, nie wsypując całego opakowania na raz, bo zrobisz beton. Sól nadaje smak (wielu o tym zapomina, a niesolona polenta jest naprawdę smutna). Ser i śmietana są do kremowej warstwy na końcu. Masło nie jest konieczne, ale zmienia wszystko, sprawia, że jest bogatsza. Tak myślę. 1. Wlej wodę do garnka z grubym dnem – na średnim ogniu. Gdy zacznie wrzeć, wrzuć sól (nie oszczędzaj, cały smak stąd pochodzi). 2. Gdy woda zacznie mocno bulgotać, zacznij powoli wsypywać mąkę kukurydzianą, czyli robiąc to stopniowo, jedną ręką. Drugą, mieszaj energicznie drewnianą łyżką – nie przestawaj, bo inaczej zrobisz grudki i przysięgam, że ich nie wydobędziesz. To zajmuje około 1-2 minut, nie spiesz się. 3. Po dodaniu całej mąki, zmniejsz ogień i kontynuuj mieszanie, szczególnie na brzegach i na dnie, bo tam łatwiej się przypala. Powinna stać się gęsta, nie ma być płynna jak zupa. Jeśli wydaje się zbyt sucha, dodaj łyżkę gorącej wody, jeśli zbyt rzadka, posyp szczyptą mąki. 4. Po około 10 minutach gotowania i mieszania, dodaj kawałek masła i dobrze wmieszaj, aby wszędzie się rozpuściło. Masło się topi i sprawia, że wszystko jest smaczniejsze, na słowo. 5. Do kremy, włóż ser do miski, wymieszaj z dwiema łyżkami śmietany i szczyptą soli (jeśli czujesz potrzebę – ja często smakuję i dodaję w trakcie). Powinna być miękka, łatwa do rozsmarowania lub do formowania kulek, jeśli chcesz się pobawić w dekorowanie. 6. Gdy polenta jest gotowa, biorę dużą łyżkę i albo wlewam ją na głęboką talerz, albo robię dla wybrednych małe kuleczki wielkości orzecha i układam je na przemian z serem. Nie marnuję czasu na dokładne mierzenie, robię na oko. 7. Na wierzch hojnie posypuję śmietaną, ile chcesz (resztę z 5-6 łyżek). Jeśli zostanie mi trochę sera, dodaję go na wierzch, nikt się nie obraża. 8. Gotowe, podawaj, gdy jest gorąca. Jeśli chcesz być elegancki, posyp trochę pieprzem lub drobno posiekaną zieloną cebulką (nie jest to konieczne, ale dobrze wygląda). Praktyczne porady (naprawdę, te mogą uratować przepis czasami): Nie spiesz się z mąką kukurydzianą, jeśli wsypiesz ją za jednym razem, przegrasz mecz. Cały proces opiera się na cierpliwości. Jeśli zapomnisz mieszać, polenta się przypali i przypali na dnie. Jeśli tak się stanie, nie próbuj zeskrobywać niczego z dna garnka, lepiej weź to, co jest na wierzchu i tyle. Lekką śmietaną to oszustwo, nie sprawdzi się tutaj – jest zbyt wodnista, brak jej smaku i tekstury. Jeśli nie masz kremowego sera, możesz użyć twarogu, ale wymieszaj go z odrobiną masła lub śmietany, w przeciwnym razie będzie zbyt suchy. Ser wiejski również się nada, jeśli chcesz czegoś bardziej słonego i intensywnego w smaku, ale wtedy dodaj mniej soli do polenty, żeby nie przesolić. Zamienniki i adaptacje: Jeśli chcesz zrobić wersję wegańską (choć to nie to samo), pomiń masło i użyj wegańskiego sera – wyjdzie w porządku, nie wspaniale, ale znośnie. Aby uzyskać polentę bezglutenową, ważne jest, aby używać czystej mąki kukurydzianej, a nie z dodatkami lub przetworzonej z mąką pszenną (tak, widziałem i takie). Dla odrobiny "luksusu", posyp wszystko drobno startym parmezanem, nie zaszkodzi, nawet jeśli nie jest to klasyczne. Możesz użyć jogurtu greckiego zamiast śmietany, jeśli chcesz czegoś lżejszego (nie ma dokładnie tego samego smaku, ale pasuje). Warianty: Próbowałem też z smażoną polentą, czyli tym, co zostaje na drugi dzień, pokrojoną w grube plastry i wrzuconą na patelnię z odrobiną oleju – idealnie pasuje do sera wiejskiego lub jajka sadzonego. Jeśli chcesz czegoś bardziej sycącego, możesz położyć na wierzchu jajko w koszulce lub na miękko, zmienia wszystko. Inny trik, który robiła babcia: wrzucała trochę startego twardego sera do polenty, gdy była prawie gotowa, żeby była warstwowa. Serwowanie: Idealnie, podawaj na ciepło, prosto z garnka, z parującą śmietaną na wierzchu. Pasuje do pieczonych pomidorów latem lub do kiszonek zimą. Jeśli masz ostry papryczkę, to też nie zaszkodzi, wręcz przeciwnie. Szklanka maślanki lub kefiru obok i możesz powiedzieć, że masz pełny posiłek. Często zadawane pytania: 1. Jakiego rodzaju mąki kukurydzianej użyć, błyskawicznej czy normalnej? Używam zwykłej mąki kukurydzianej, tej żółtej, nie błyskawicznej. Błyskawiczna wychodzi zbyt papkowata, nie ma tekstury. Jeśli masz tylko błyskawiczną, skróć czas gotowania, ale nie będzie tak smaczna. 2. Czy mogę użyć innego rodzaju sera? Tak, cokolwiek masz – kremowy ser, fety, twaróg, twaróg wiejski, burduf, cokolwiek, co nie jest przesadnie słone lub kwaśne. Tylko dostosuj sól do smaku i połącz z odrobiną śmietany, żeby było bardziej kremowe. 3. Co robić, jeśli dodałem za dużo mąki i polenta jest twarda? Jeśli jest zbyt twarda, dodaj łyżkę-dwie gorącej wody i energicznie wymieszaj, nawet trzepaczką. Nie będzie idealnie, ale uratujesz sytuację. Jeśli jest jak beton, lepiej pokrój ją w plastry, usmaż i podawaj tak. 4. Czy można zrobić bez masła? Tak, można i bez, ale smak nie będzie tak bogaty. Jeśli masz nietolerancję laktozy, pomiń. Możesz dodać odrobinę oliwy z oliwek, ale nie za dużo. 5. Czy można to zrobić w mikrofalówce? Próbowałem, przyznaję, ale nie polecam. Wychodzi albo zbyt miękka, albo z grudkami – lepiej zrobić na kuchence lub na patelni. Wartości odżywcze, na porcję (szacunkowo, zależy od ilości sera i śmietany): Duża porcja (około tyle, ile podaje się na dobrym posiłku) ma około 350-400 kcal. Większość pochodzi ze śmietany i sera (tłuszcze + trochę białka), a mąka kukurydziana dostarcza węglowodanów i odrobinę błonnika. Tłuszcze nasycone są nieco wyższe, ale jeśli nie jesz codziennie dużych porcji, to nie tragedia. Jeśli używasz chudej śmietany, obniżasz kalorie o kilka dziesiątek, ale tracisz dużo smaku. Na zrównoważony posiłek, uważam, że jest ok, jeśli dbasz o resztę dnia – to nie jest najdietetyczniejsze danie, ale też nie psuje całego menu. Jest bezglutenowe (jeśli mąka kukurydziana jest czysta), nie zawiera cukru ani przetworzeń, to po prostu klasyczne jedzenie, jak powinno być. Jak przechowywać i podgrzewać: Jeśli zostanie, polenta stwardnieje w lodówce, co wcale nie jest złe. Ja kroję ją w plastry na drugi dzień i smażę na patelni z odrobiną masła lub oleju, żeby nabrała chrupiącej skórki. Możesz też włożyć do piekarnika, na papierze do pieczenia, na 10-15 minut w 180°C – wyjdzie jeszcze lepsza. Ser i śmietana dobrze trzymają się w lodówce w zamkniętym słoiku, żeby nie przejęły zapachów. Przy podgrzewaniu, nie używaj mikrofalówki do polenty – nie podgrzewa się równomiernie i może stworzyć dziwną skórkę. Najlepiej na patelni lub w piekarniku, powoli. Jeśli zbytnio wyschnie, możesz spryskać odrobiną wody przed podgrzaniem. To wszystko. Jeśli zostanie ci kawałek polenty, wiedz, że pasuje też z dżemem lub mlekiem, jeśli masz ochotę na małe szaleństwo na śniadanie. Tak mnie wychowano – żeby nic nie marnować i cieszyć się wszystkim, co dobre.

Przygotowanie

Najpierw przygotowałem polentę. Gotowałem wodę z odrobiną soli. Gdy woda zaczęła wrzeć, wsypałem mąkę kukurydzianą deszczem, ciągle mieszając, aby nie powstały grudki. Na koniec dodałem trochę masła i dobrze wymieszałem. Umieściłem serek kremowy w misce i dodałem trochę śmietany i soli, aby był jeszcze bardziej kremowy. Przygotowałem talerz, na którym ułożyłem kilka kulek z serka kremowego i kilka z polenty. Na wierzch polałem śmietaną. Smacznego, zanim polenta ostygnie!