Ziemniaki w musztardowej skórce

Ziemniaki w musztardowej skórce podaje się na ciepło jako dodatek; najpierw się je gotuje, a potem piecze z musztardą i olejem, aż brzegi się zrumienią. Najchętniej wybieram ziemniaki zwarte, z żółtym miąższem, które zachowują kształt po pokrojeniu w kostkę; skórka jest cienka i złocista, a bazylia widoczna między rumianymi plamkami na brzegach. Przygotowanie: 15 minut. Pieczenie: 45-55 minut. Łączny czas: 60-70 minut. Porcje: 4. Około 320 kcal i 5 g białka na porcję.

Składniki

1 kg ziemniaków
1500 ml wody
1 łyżeczka soli
2 łyżki musztardy
4 łyżki oliwy z oliwek
1/2 łyżeczki mielonego pieprzu
1 łyżeczka suszonej bazylii

Przygotowanie

1. Obierz ziemniaki i pokrój je w kostkę o boku około 3 cm. Włóż je do 1500 ml zimnej wody z 1/2 łyżeczki soli i gotuj przez 15 minut, aż widelec będzie łatwo w nie wchodził, ale kostki zachowają kształt. 2. Wymieszaj musztardę z 3 łyżkami i 2 łyżeczkami oliwy z oliwek, dolewając ją stopniowo. Dodaj 1/2 łyżeczki soli, pieprz i suszoną bazylię. 3. Odcedź ziemniaki i wymieszaj je z sosem, póki są jeszcze ciepłe, aż równomiernie się nim pokryją. 4. Rozgrzej piekarnik do 200°C. Posmaruj naczynie żaroodporne 1 łyżeczką oliwy i ułóż ziemniaki w jednej warstwie. Piecz przez 30-40 minut, aż brzegi się zrumienią.

Uwagi

Suszoną bazylię można zastąpić taką samą ilością oregano; musztarda jest alergenem w tym daniu. Pozostałe ziemniaki przechowuj w zamkniętym pojemniku w lodówce i zjedz w ciągu maksymalnie 3 dni. Możesz podać je do pieczonej ryby lub prostego pieczonego mięsa, z sałatą obok. Wybieram zwarte ziemniaki z żółtym miąższem, bo lepiej zachowują kształt podczas mieszania z sosem. Mączyste mogą się rozpadać w misce, zwłaszcza jeśli miesza się je energicznie. Mniejsze kostki szybciej się rumienią; zacznij je sprawdzać, zanim minie połowa czasu pieczenia. Gorzki smak oliwy z oliwek będzie wyczuwalny także po upieczeniu, dlatego wybieram taką o łagodnym aromacie. Jeśli przygotowujesz posiłek dla większej liczby osób, podwój ilości i rozłóż ziemniaki na dwóch blachach, żeby nie leżały ciasno.