Κονφίτ από Πάπια

Πέρασαν μερικές μέρες από τότε που έφτασα σε μια σεβαστή ηλικία, μια στιγμή που με έκανε να σκεφτώ πώς περνάει ο χρόνος, χωρίς να σταματά ούτε για μια στιγμή για να κοιτάξει πίσω. Αν και φαίνεται ότι αφήνει πίσω του και ελπίδες και μετανιές, αποφάσισα να γιορτάσω τα γενέθλιά μου με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Ήταν μια μέρα που με κακομάθα, αλλά και το μικρό μου, που είχε μια μοναδική γαστρονομική εμπειρία: confit πάπιας.

Παραδέχομαι ότι, αν και έχω δοκιμάσει αυτό το πιάτο περίπου 3500 φορές (ή σχεδόν), ήταν η πρώτη φορά που το προετοίμασα στο σπίτι. Η τιμή αυτής της λιχουδιάς είναι πράγματι λίγο τσιμπημένη, αλλά θεώρησα ότι άξιζε για μια ειδική περίσταση. Και, να είστε σίγουροι, η μικρή μου ήταν τόσο ενθουσιασμένη που έγλειψε τα χείλη της και ζήτησε περισσότερα. Εγώ, από την άλλη πλευρά, ήμουν απλά μαγεμένη από τη γεύση του.

Το confit πάπιας είναι, στην ουσία, πάπια που μαγειρεύεται αργά σε λίπος, σε πολύ χαμηλή φωτιά, για μια παρατεταμένη περίοδο. Θυμάστε τις στιγμές που οι γιαγιάδες έβγαζαν το κρέας από την κατσαρόλα με το λίπος; Ακριβώς η ίδια διαδικασία, εύκολη να γίνει, αλλά με θεϊκή γεύση. Ακόμη και αν είναι ένα πιάτο που μπορείτε να φτιάξετε μόνο μία φορά στη ζωή σας, σας ενθαρρύνω να το δοκιμάσετε, γιατί δεν θα το μετανιώσετε.

Για τη συνταγή, αγόρασα 6 πόδια πάπιας, χωρισμένα σε τρία πακέτα. Τα πλύνα, τα έκανα ελαφρώς καψαλισμένα πάνω από ανοιχτή φωτιά για να αφαιρέσω τυχόν υπολείμματα φτερών και τα έκοψα. Στη συνέχεια, τα έτριψα με χοντρό αλάτι και τα άφησα στο ψυγείο για 24 ώρες για να μαριναριστούν. Την επόμενη μέρα, τα έβγαλα, τα πλύνα ξανά και τα έβαλα σε μια κατσαρόλα με λιωμένο λίπος, προσθέτοντας κόκκους πιπεριού και δεντρολίβανο.

Τώρα έρχεται το διασκεδαστικό κομμάτι: τα άφησα στο φούρνο για 7 ώρες, σε πολύ χαμηλή φωτιά. Το έκανα αυτό μια εβδομάδα πριν από την γιορτή, καθώς το confit γίνεται πιο νόστιμο όσο περισσότερο μένει στο λίπος. Φανταστείτε πώς έμεινα δίπλα στον αναμμένο φούρνο για 7 ώρες! Το κρέας πρέπει να είναι εντελώς καλυμμένο με λίπος για να επιτευχθεί το τέλειο αποτέλεσμα.

Μετά από 7 ώρες, έλεγξα τα πόδια και διαπίστωσα ότι ήταν τρυφερά και σχεδόν διαλυμένα. Με μεγάλη προσοχή, τα έβγαλα από το φούρνο και τα μετέφερα σε μια κατσαρόλα. Τα κάλυψα με το υγρό λίπος και τα άφησα να κρυώσουν πριν τα βάλω στο ψυγείο. Ένα σημάδι ότι το confit είναι επιτυχές είναι ότι στη βάση του ποδιού, το κόκαλο μένει καθαρό, ένδειξη ότι θα απολαύσετε μια λιχουδιά.

Την ημέρα των γενεθλίων, έβγαλα τα πόδια και τα ξαναζέστανα, αφαιρώντας την περίσσεια λίπους. Τα σερβίρισα με πουρέ πατάτας κρεμώδη και μια μαρμελάδα από μούρα του κράνου, και για μερικές στιγμές ξέχασα τη ροή του χρόνου. Ήταν ένας πραγματικός γαστρονομικός παράδεισος στο πιάτο μου! Αυτή η εμπειρία με έκανε να συνειδητοποιήσω πόσο σημαντικό είναι να απολαμβάνουμε το φαγητό και τις στιγμές που περνάμε με τους αγαπημένους μας.